حصف : بثره‌اى چند است كوچك همچو ذرّت ، بلكه جاورس ، كه در ظاهر جلد حادث شود . المتفرّقات حسا و حسو « 1 » : غذايى است مركّب از مثل آرد و شيرينى و روغن كه روان باشد نه بسته ، و « 2 » به كرمانى آن را حريره گويند . حكّ : تراشيدن . حرافت : تيزى طعم چيزها . حريف : تيز . « 3 » حلق : تراشيدن موى . حليب : دوشيده ، امّا به اصطلاح طبّ مراد تازه است و شيره‌اى كه از تخم‌ها مثل تخم « 4 » خرفه و كاسنى گيرند ، آن را نيز حليب گويند . حقنه : معروف است . حدّت : تيزى كارد و شمشير و امثال آن را گويند ، و بر شدّت كيفيّت‌ها مثل گرمى و سردى نيز اطلاق كنند . حادّ : تيز . حموضت : ترشى . حامض : ترش . حشيش : گياه . حوّارى : آرد « 5 » نان سفيد . حلاوات : حلواها .

--> ( 1 ) . حسا : يا حسو ، حريره‌اى كه از سبوس و شكر و روغن بادام سازند و گاه نيز از چيزهاى ديگر كنند ، و اگر از آرد آن ( سلت ) حريرهء رقيق و حساء سازند ، داء الموم را نافع بود . معادل فرنگى حسو « La bouillie » مىباشد . ( ر . ك : لغتنامه ) . ( 2 ) . م : - و . ( 3 ) . م : تند . ( 4 ) . س : - تخم . ( 5 ) . م : + و .