در تسكين تشنگى « 1 » كافى بود « 2 » . آب شور خوردن « 3 » مردم را لاغر كند « 4 » و « 5 » رعشه و فالج را سود دارد . آب گرم خوردن غثيان « 6 » آورد و هضم طعام « 7 » تباه كند « 8 » و طعام را به دهن « 9 » معده آورد . و اگر سخت گرم بود ، معده را بشويد « 10 » و قولنج را « 11 » بگشايد و « 12 » خداوند سرفه « 13 » و درد چشم را سود دارد . آب « 14 » ايستاده خاصه آنكه در ميان درختان « 15 » و ميان نى بود « 16 » ، به غايت بد باشد « 17 » ؛ سپرز « 18 » بزرگ كند و رودگانى « 19 » را زيان دارد « 20 » . آب طلخ « 21 » با چيزى چرب و شيرين « 22 » بايد خوردن . آب شور با سركه و سكنگبين بايد « 23 » خوردن « 24 » . ترياك « 25 » همه آبهاى مخالف ، پياز است ؛ خاصه پياز « 26 » به سركه پرورده . « 27 » و آب خوردن « 28 » به « 29 » ناشتا و از پس گرمابه « 30 » زيان دارد « 31 » ، جگر و گرده را سرد كند و بيم استسقا بود « 32 » . آب خوردن « 33 » شب كه از خواب برخيزد « 34 » ، زيان دارد . « 35 »

--> ( 1 ) . ل : اندكى سرد تشنگى را . ( 2 ) . م : باشد . ( 3 ) . م : + خون . ( 4 ) . س : گرداند . ( 5 ) . ل : - و . ( 6 ) . س : عشان ؛ م : غشيان ؛ « و آب گرم طعام را بر سر معده آرد » ( خفى علايى ، ص 30 ) . ( 7 ) . ل : + را . ( 8 ) . س : شود . ( 9 ) . م : دهان . ( 10 ) . ل : شويد ؛ م : بشورد . ( 11 ) . س : - را . ( 12 ) . ل : - و . ( 13 ) . س : + را . ( 14 ) . م : و آب . ( 15 ) . س : + بود . ( 16 ) . س : - بود ؛ م : باشد . ( 17 ) . س : بود . ( 18 ) . م : و سپرز را . ( 19 ) . س ؛ روددانى ؛ م : رودگان . ( 20 ) . م : + آب شور با سركه و سكنجبين بايد خوردن ، ترياك همه آبهاى مخالف پياز است خاصه پياز در سركه پرورده . ( 21 ) . ل و م : تلخ . ( 22 ) . ل : شيرين و چرب . ( 23 ) . ل : - بايد . ( 24 ) . س : بخورند . ( 25 ) . ترياق . ( 26 ) . ل : - پياز . ( 27 ) . م : - آب شور . . . پرورده . ( 28 ) . م : - خوردن . ( 29 ) . ل : - به . ( 30 ) . م : + و جماع . ( 31 ) . س : + و . ( 32 ) . م : باشد . ( 33 ) . ل : + به ؛ م : - آب خوردن . ( 34 ) . م : بيدار شود ؛ س : + به غايت . ( 35 ) . ل : + و اللّه اعلم بالصواب .