اين آثار ، كتاب بيست و سه سال كه دربارهء سيرهء نبوى است ، آشكارا در نقد سيره و محتوى انواع تهمت‌ها و افتراها به مقام شامخ رسول خداست . اين اثر كه به صورت مقالاتى در كاوه منتشر مىشد ، بعدها در لبنان تنظيم شد و به صورت كتابى مستقل درآمد . « 1 » در سال 1373 ش كتاب ياد شده با ويرايش بهرام چوبينه در خارج از كشور چاپ شد و نام على دشتى به عنوان مؤلف روى آن ثبت گرديد . دشتى در مقالهء حاضر كه پس از يك دوره زندانى شدن وى صورت گرفته و پس از آن هم مأمور سانسور رضا خان درآمده ، از جنبه‌هاى مختلفى به بحث دربارهء حجاب پرداخته است . وى اقدام رضا خان داير بر كشف حجاب را بزرگ‌ترين اقدام اصلاحى وى خوانده و كوشيده است تا در بعد اجتماعى ، اخلاقى و دينى دربارهء آن به بحث بپردازد . وى ادعا مىكند كه هيچ‌گونه مدرك شرعى اعم از آيه و حديث بر وجوب حجاب وجود ندارد و اين امر خرافه‌اى است كه بعدها ساخته شده است . مقالهء ياد شده در سه قسمت منتشر شده و ما در اينجا ، بخش‌هاى اصلى آن را كه مشتمل بر استدلال‌هاى وى در نفى حجاب به لحاظ اجتماعى و دينى است آورده‌ايم . * . * . * گزيدهء متن مقالهء دشتى 17 دى ، يعنى آن روز بزرگ تاريخى كه پس از 3 اسفند ، مقدّس‌ترين روزهاى عصر جديد ايران است ، فرارسيد . آيا زن‌هاى اين مرز و بوم كه تا دىماه 1314 مثل اسير و بنده و محروم از حقوق اجتماعى و زندگانى متساوى بوده و در عداد مبل و اثاثيهء منزل به شمار مىرفتند ، و در روز 17 دى دست مبارك قائد ايران ، پردهء مذلّت و بدبختى آن‌ها را پاره نموده و آن‌ها را از ظلمت جهل و حقارت به نور عزّت و شرافت هدايت فرمود ، براى اين روز فرخنده ، چه تهيّه و تداركاتى ديده و چگونه مىخواهند مسرّت و حق‌شناسى خود را ابراز دارند ؟ . . . آن كسى كه اين سطور را مىنويسد ، از كنه اوضاع اجتماعى و سياسى و اخلاقى و اقتصادى ايران قبل از كودتاى سوم اسفند كاملا مطّلع بوده و بعد از آن ، از مجاهدت طاقت‌سوز و تدابير حكيمانه و سياست رشيدانه‌اى كه موجد ايران جديد از 16 سال به اين طرف ، براى احياى اين كشور مشرف به انقراض به كار برده‌اند ، به خوبى مستحضر و پيوسته با سير حوادث همراه بوده و اعتراف مىكند كه غالب آن اقدامات و

--> ( 1 ) . بنگريد : گفتگوها ، گفتگو با على نقى منزوى ( به كوشش على دهباشى ، تهران ، 1379 ) ص 595