نيستى . ما زنان نيز به تو و خداى تو ايمان آورديم . ما زنان در خانه‌هاى خويش نشسته حاجت جنسى شما مردان را برمىآوريم ، فرزندان شما را در رحم خويش مىپرورانيم . اما از آن طرف مىبينيم وظايف مقدس و كارهاى بزرگ و ارجمند و پراجر و باارزش به مردان اختصاص يافته و ما محروميم . مردانند كه توفيق جمعه و جماعت دارند ، به عيادت بيماران مىروند ، در تشييع جنازه شركت مىكنند ، حج مكرر انجام مىدهند و از همه بالاتر توفيق جهاد در راه خدا دارند . در صورتى كه وقتى يك مرد به حج يا جهاد مىرود ما زنان هستيم كه اموال شما را نگهدارى مىكنيم ، براى جامه‌هاى شما نخريسى مىكنيم ، فرزندان شما را تربيت مىكنيم . چگونه است كه ما در زحمت‌ها شريك شما مردان هستيم اما در وظايف بزرگ و مقدس و كارهاى پراجر و پاداش شركت نداريم و از همهء آن‌ها محروميم ؟ رسول اكرم ( ص ) نگاهى به اصحاب كرد و فرمود : آيا تاكنون از زنى سخنى به اين خوبى و منطقى بدين رسايى در امور دين شنيده‌ايد ؟ يكى از اصحاب گفت : خيال نمىكنم اين سخن از خود اين زن باشد . رسول خدا ( ص ) به جواب اين مرد اعتنا نكرد . رو كرد به اسماء و فرمود : اى زن ! آنچه مىگويم درست فهم كن و به زنانى كه تو را فرستاده‌اند نيز حالى كن . پنداشتى كه هركه مرد شد به واسطهء اين كارها كه برشمردى توفيق اجر و پاداش و فضيلت را مىيابد و زنان محرومند ؟ خير چنين نيست . زن اگر خوب خانه‌دارى و شوهردارى كند ، نگذارد محيط پاك خانه با غبار كدورت آلوده شود ، اجر و پاداش و فضيلت و توفيقش معادل است با همهء آن كارها كه مردان انجام مىدهند . اسماء زنى باايمان بود و تقاضاى او و زنان همفكرش از عمق ايمانشان برمىخاست نه از شهوات برانگيخته شده كه غالبا امروز مىبينيم . او و همفكرانش نگران اين بودند مبادا وظايفى كه به عهدهء آنان واگذار شده قدر و قيمتى نداشته باشد و همهء وظايف مقدس و قدر و قيمت‌دار به مردان اختصاص يافته باشد . او و همفكرانش تقاضاى مساوات زنان و مردان را داشتند ، اما در چه ؟ در ربودن گوى فضيلت و انجام وظيفهء مقدّس . چيزى كه در مخيّلهء آنان هم خطور نمىكرد ، اين بود كه شهوات فردى را نام « حقوق » نهند و جنجال راه بيندازند .