ما دون الخمار من الزّينة و ما دون السّوارين « 1 » . فضيل بن يسار مىگويد : از امام صادق عليه السلام پرسيدم كه آيا ذراع‌هاى زن از قسمتهايى است كه بايد از غير محارم بپوشاند ؟ فرمود : بلى و آنچه زير روسرى قرار مىگيرد بايد پوشيده شود ، و همچنين از محل دستبند به بالا پوشيده شود . 4 . رواياتى كه در باب احرام ، پوشانيدن چهره را بر زن حرام مىكند . بسيار مستبعد است كه بگوييم گشودن چهره در غير حال احرام از محرّمات محسوب مىشود و در حال احرام واجب است . و با در نظر گرفتن اينكه وقتى شخص محرم مناسك عمره يا حج را بجا مىآورد معمولا در ميان اجتماع انبوهى از زن و مرد است ، روشن است كه اگر پوشانيدن چهره از مرد لازم باشد مىبايد قيد شود ؛ گذشته از اينكه در روايتى وارد شده است كه حضرت باقر عليه السلام زنى را ديد كه در حال احرام به وسيلهء بادبزن چهرهء خود را پوشانيده است ؛ امام عليه السلام شخصا با چوبدستى خود بادبزن را از چهرهء آن زن دور فرمود . از بعضى روايات فهميده مىشود كه باز بودن چهرهء زن در حال احرام به جاى باز بودن سر براى مرد است و منظور اين است كه محرم از تأثير گرما و سرما رنج ببرد ؛ چنان‌كه در حديثى آمده است كه زنى در حال احرام نقاب زده بود ؛ حضرت باقر عليه السلام فرمود نقاب را بردار ، زيرا اگر نقاب داشته باشى رنگ چهره‌ات تغيير نمىكند ، يعنى بايد آفتاب رنگ پوست صورتت را عوض كند . پس منظور از اينكه محرم اگر مرد است بايد سر را برهنه كند و اگر زن است چهره را ، اين است كه از آسايش و رفاهى كه در حال معمولى برخوردار است قدرى كاسته شود . ولى چون شارع مقدس مىخواسته قانون « پوشش » به حال خود باقى باشد ، به زن دستور نفرموده كه سر را برهنه كند و تنها به برهنه كردن چهره اكتفا كرده است . و اگر شارع مىخواست در حال احرام از قانون « پوشش » صرف‌نظر كند ، ممكن بود براى زن هم برهنه كردن سر را لازم بشمارد . و در بين فقها هرگز كسى نگفته است كه منظور شارع اين است كه در مورد احرام استثنايى براى پوشش قائل شده باشد . روايات و قرائنى كه در اين باب است ، در اخبار و روايات شيعه و سنى و در تاريخ اسلام فوق العاده زياد و غيرقابل انكار است . آنچه ذكر كرديم نمونه‌اى بود . نقل همهء آن‌ها خود يك كتاب مىشود .

--> ( 1 ) . كافى ج 5 ، ص 521 و وسائل ج 3 ، ص 25 و وافى مجلد 12 ، ص 121