ذلك اليوم « 1 » . مضمون حديث به‌طور اختصار اين است : جابر مىگويد : در خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به در خانهء فاطمه عليها السلام آمديم . رسول خدا سلام كرد و اجازهء ورود خواست . فاطمه عليها السلام اجازه داد . پيغمبر اكرم فرمود : با كسى كه همراه من است وارد شوم ؟ زهرا عليها السلام گفت : پدر جان ! چيزى بر سر ندارم . فرمود : با قسمت‌هاى اضافى روپوش خودت سرت را بپوشان . سپس مجددا استعلام كرد كه آيا داخل شويم ؟ پاسخ شنيديم : بفرماييد . وقتى وارد شديم چهرهء زهرا عليها السلام آنچنان زرد بود كه مانند شكم ملخ مىنمود . رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله پرسيد : چرا چنين هستى ؟ جواب داد : از گرسنگى است « 2 » . پيغمبر اكرم دعا فرمود كه خدايا ! دختر مرا سير گردان . پس از دعاى پيغمبر اكرم چهرهء زهرا گلگون شد و گويى دويدن خون را در زير پوست صورت مىديدم و زهرا از آن پس گرسنه نماند . دلالت اين حديث بر اينكه پوشانيدن چهره واجب نيست و نيز بر اينكه نظر كردن به چهره جايز است ، بسيار روشن مىباشد . ه‍ . عن الفضيل بن يسار ، قال : سألت ابا عبد اللّه عليه السلام عن الذّراعين من المرأة هما من الزّينة الّتى قال اللّه : « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ » قال : نعم و

--> ( 1 ) . كافى ج 5 ، ص 528 و وافى مجلد 12 ، ص 124 و وسائل ج 3 ، ص 27 ( 2 ) . پس از نشر چاپ اول اين كتاب ، بعضى از ما توضيح خواستند كه چگونه ممكن است چهرهء دختر پيغمبر اكرم از گرسنگى زرد باشد ؟ چرا و به چه دليل گرسنه بوده‌اند ؟ از پرسش‌كنندگان متشكريم كه سؤال خود را با ما در ميان گذاشتند . بايد به دو نكته توجه داشته باشند : يكى اينكه زندگى آن روز مسلمانان در مدينه غالبا به سختى مىگذشت . جنگ‌ها و كشمكش خودبه‌خود بر اقتصاد لاغر مدينه ضربه مىزد و گاهى توأم مىشد با خشكسالى ، چنان‌كه در سالى كه غزوهء تبوك اتفاق افتاد خشكسالى سختى روى داده بود و لهذا سپاه تبوك را « جيش العسرة » ناميدند . اصحاب صفّه گاهى آنچنان در سختى بودند كه جامهء كافى براى شركت در نماز جماعت نداشتند . رسول خدا روزى پرده‌اى در خانهء دخترش زهرا آويخته ديد ، كراهت نشان داد . زهرا فورا آن را پيش پدر فرستاد و رسول خدا آن را تكه‌تكه كرد و به اصحاب صفه داد . نكتهء ديگر اينكه درست است كه على مرد كار بود ، علاوه بر حقوق سربازى و غنائم جنگى كارهاى كشاورزى داشت و احيانا با مزدورى در باغ‌هاى ديگران تحصيل روزى مىكرد ، ولى على و زهرا كسانى نبودند كه خود سير بخوابند و در اطراف آن‌ها شكم‌ها گرسنه باشد . آن‌ها آنچه به كف مىآوردند به ديگران ايثار مىكردند . سورهء مباركهء « هَلْ أَتى » در همچو زمينه‌اى نازل گرديد . آرى مسلمانان صدر اول در چنان شرايط طاقت‌فرسايى پرچم اسلام را به دوش گرفتند و تا دورترين نقاط جهان بردند . گرسنگى خاندان پيامبر نقصى براى آن‌ها به شمار نمىرود ، افتخارى است كه بر پيشانى مقدسشان مىدرخشد .