شده است مىگويد : « الجلابيب : القمص و الخمر » ( يعنى پيراهن و روسرى ) قاموس مىگويد : و الجلباب كسرداب و سنّمار : القميص و ثوب واسع للمرأة دون الملحفة او ما تغطّى به ثيابها من فوق كالملحفة ، او هو الخمار . جلباب عبارت است از پيراهن و يك جامهء گشاد و بزرگ كوچكتر از ملحفه و يا خود ملحفه ( چادر مانند ) كه زن به وسيلهء آن تمام جامه‌هاى خويش را مىپوشد ، يا چارقد . در لسان العرب مىنويسد : الجلباب ثوب اوسع من الخمار دون الرّداء تغطّى به المرأة رأسها و صدرها . جلباب جامه‌اى است از چارقد بزرگتر و از عبا كوچكتر . زن به وسيلهء آن سر و سينهء خود را مىپوشاند . عبارت كشّاف نيز قريب به همين است و در تفسير مجمع البيان آنجا كه لغت را معنى مىكند مىگويد : الجلباب خمار المرأة الّذى يغطّى رأسها و وجهها اذا خرجت لحاجة . جلباب عبارت است از روسرىاى كه در موقع خروج از منزل به كار برده مىشود و سر و صورت را با آن مىپوشانند . ولى ضمن تفسير آيه مىگويد : اى قل لهؤلاء فليسترن موضع الجيب بالجلباب و هو الملائة الّتى تشتمل بها المرأة . مقصود اين است كه با روپوشى كه زن به خود مىگيرد محل گريبان را بپوشاند . بعد مىگويد : و گفته شده است كه جلباب همان چارقد است و مقصود آيه اين است كه زنان آزاد در وقت بيرون رفتن پيشانىها و سرها را بپوشانند . چنان‌كه ملاحظه مىفرماييد معنى « جلباب » از نظر مفسران چندان روشن نيست . آنچه صحيحتر به نظر مىرسد اين است كه در اصل لغت كلمهء « جلباب » شامل هرجامهء وسيع مىشده است ولى غالبا در مورد روسريهايى كه از چارقد بزرگتر و از ردا كوچكتر بوده است به كار مىرفته است . ضمنا معلوم مىشود دو نوع روسرى براى زنان معمول بوده است : يك نوع روسرىهاى كوچك كه آن‌ها را « خمار » يا « مقنعه » مىناميده‌اند و معمولا در داخل خانه از آن‌ها استفاده مىكرده‌اند . نوع ديگر روسرىهاى بزرگ كه مخصوص خارج