در تفسير مجمع البيان در ذيل آيهء مورد بحث مىگويد : زنان مأمور شده‌اند كه روسرىهاى خود را بر روى سينهء خود بيفكنند تا دور گردن آنان پوشيده شود . گفته شده است كه قبلا دامنهء روسرىها را به پشت سر مىافكندند و سينه‌هايشان پيدا بود . كلمهء جيوب ( گريبانها ) كنايه است از سينه‌ها ، زيرا گريبانهاست كه روى سينه‌ها را مىپوشاند . و گفته شده است كه از آن جهت اين دستور رسيده است كه زنان موها و گوشواره‌ها و گردن‌هاى خويش را بپوشانند . ابن عباس در ذيل اين آيه گفته است : زن بايد موى و سينه و دور گردن و زير گلوى خويش را بپوشاند . تفسير صافى نيز بعد از ذكر جملهء « وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ » مىگويد : « براى اينكه گردن‌ها پوشيده شود . » به‌هرحال منظور اين است كه اين آيه در كمال صراحت حدود پوشش لازم را بيان مىكند . مراجعه به تفاسير و روايات اعمّ از شيعه و سنى و مخصوصا روايات شيعه كاملا مطلب را روشن مىكند و جاى ترديد در مفهوم آيه باقى نمىگذارد . استثناى دوم : « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ الخ » يعنى زينت‌هاى خود را آشكار نكنند مگر براى شوهران و . . . استثناى اول مقدارى از زينت را كه نمايان بودن آن نسبت به عموم افراد جايز است معين كرد ، اما اين استثنا اشخاص معينى را نام مىبرد كه آشكار نمودن مطلق زينت براى آنان جايز است . در استثناى اول دايرهء مورد استثنا از نظر مواضع تنگتر و از نظر افراد وسيعتر است و در استثناى دوم برعكس است . غالب اين اشخاص كه در آيه نام برده شده‌اند همان كسانى هستند كه در اصطلاح فقه به نام « محارم » خوانده مىشوند و از اين قرارند : 1 . لِبُعُولَتِهِنَّ - شوهران 2 . أَوْ آبائِهِنَّ - پدران 3 . أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ - پدر شوهران 4 . أَوْ أَبْنائِهِنَّ - پسران 5 . أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ - پسر شوهران 6 . أَوْ إِخْوانِهِنَّ - برادران 7 . أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ - پسر برادران