آن مىگروند و مسلمان مىشوند و تمام اديان و عادات و افكار باطله از بين مىروند و بشر درك منتهاى سعادت را مىنمايد . سببى براى گمراهى و سرگردانى بشر و محروميّت از سعادت و ابتلاى به انواع گرفتارىها و عدم پيشرفت اسلام و ظهور بدعت‌ها و خرافات و احكام و قضاوت‌هاى باطله نيست مگر مخفى كردن احكام اسلامى . على هذا ، اخفاءكننده ، حقّا شديدترين عقوبات و مجازات‌هاى دنيوى و اخروى را مستحق است . احكامى كه مخفى شده و مفاسدى كه از اخفاى آن توليد گرديده ، بسيار است . همان مسأله‌اى كه منظور ما است از نوشتن اين كتاب ، مثالى است براى آن احكام ؛ و از مطلع شدن بر مفاسد اخفاى حكم حجاب و به مفاسد اخفاى ساير احكام پىبرده مىشود . نمىتوان گفت اخفاى آن احكام همه از روى قصد و عمد بوده ، بلكه از روى جهل به احكام شريعت و محكوم شدن به عادات موروثى است و مفاسد تصدّى جاهلان و فتوا دادن بدون علم ، بىشمار است و در شرع از بزرگ‌ترين گناهان محسوب است . مفاسد تصدى جاهلان براى احكام شرعيه در مثل است و شايد مضمون حديث باشد : يعمل الجاهل بنفسه ما لا يعمله العدوّ بعدوّه ؛ يعنى جاهل اين قدر بدى كه براى خودش فراهم مىآورد ، دشمن نسبت به دشمن خود نمىكند . به عبارت فارسى گفته شده است : دشمن دانا به از نادان دوست . عده‌اى از مردمان ، در صدد خدمت و ترويج اسلام مىشوند و براى جهلى كه دارند ، به جاى ترويج ، تخفيف و به جاى اعزاز ، توهين به اسلام مىكنند و مستحق عذاب ابدى و الهى مىگردند ؛ زيرا گناهى بعد از شرك بالاتر از اين نيست كه به خدا و پيغمبر خدا و ائمه اطهار عليهم السلام دروغ ببندند ؛ و آنان از جهلى كه دارند ، دائما مشغول اين كار هستند و به اين وسيله ، اسلام را ضايع و پايمان مىكنند و به معاندين كمك فراوان مىدهند . اين است كه دروغ گفتن به خدا اكيدا در قرآن كريم و احاديث شريفه ممنوع شده . در سورهء نحل فرمود : « وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ » ؛ « 1 » نگوييد آن‌چه زبانتان وصف كرده كه اين حلال است و اين حرام ؛ براى اين‌كه دروغ به خدا مىبنديد . حتما كسانى كه به خدا دروغ مىبندند ، رستگار نمىشوند . و در سورهء يونس مىفرمايد : « قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ » ؛ « 2 » آيا ديديد آن‌چه را كه از رزق خدا براى

--> ( 1 ) . نحل ، 116 ( 2 ) . يونس ، 59