بلكه يك سلسله مقرّرات و قوانينى است كه از مغزهاى يك عدّه از كشيشان دنياپرست و جاه‌طلب آن‌ها كه يك دين پوسيده و منقرض را وسيلهء وصول به اغراض شخصى قرار داده‌اند ، تراوش نموده است ؛ بر خلاف زنان مسلمان كه از صدر اسلام الى زماننا هذا تابع مقرّرات و قوانين محكم قرآن كريم و شريعت غرّاى احمدى ( ص ) بوده و تا آن زمان كه سياست بيگانگان و سرنيزهء زمامداران مزدور را در فشار نگذاشته بود ، از دين و آيين خود سرپيچى ننموده‌اند . و اگر هم به ايران باستان و نياكان خود مىنازيد و چنين مىپنداريد كه روزى آداب و سنن متينى داشته و اعراب باديه‌نشين بر تاج و تخت شما تاخته ، آن را منسوخ و كفن سياه بر سر زنان شما نموده‌اند ، اينك شمه‌اى از وضع زندگى و مقام زنان آن عصر را از كتاب ونديداد كه حصه‌اى از اوستا شريعت زردشتيان و ايرانيان قبل از اسلام است و آقاى سيد محمّد على داعى الاسلام مؤلّف فرهنگ نظام و استاد دانشگاه دكن آن را به فارسى ترجمه نموده‌اند ، به عرض شما مىرسانم تا روش نياكان خود را نيز بشناسيد . خلاصه ترجمه باب شانزدهم ونديداد : زردشت مىپرسد : اى مقدّس دادار گيتى جسمانى چون در خانه مزداپرستان زنى نشان حيض بيند يا حايض شود يا خون حيض از او جارى شود ، مزداپرستان چه كنند ؛ او را كجا برند ؛ و جاى نشستن او چطور باشد و از آتش و آب برسم « 1 » دسته بسته و از مرد پرهيزكار ( يعنى مرد زردشتى ) چقدر دور باشد و كسى كه براى او خوراك مىبرد ، چقدر از او دور بايستد و خوراكى كه براى او مىبرند ، چه مقدار و در چه ظرفى باشد ؛ و اگر زن حايض بعد از شب سوم و شب چهارم تا شب نهم خون ببيند ، چه كند ! و اگر مزداپرستان حيض زن حايض را ببندند ، سزاى آنها چيست ؟ و اگر كسى به فعل اختيارى خودش زن حايض را مس كند سزاى او چيست ؟ پس اهورامزدا گفت : اگر زنى در خانهء مزداپرستان حيض ببيند ، براى آن‌كه چشم آن زن به آتش و شعله آن نيفتاده و گناهكار نشود ، مزداپرستان او را به جايى ببرند كه از نصف مساحت خانه يا ثلث آن يا ربع آن يا خمس آن دور باشد ، و روى جا ماندن آن خاك خشك بريزند و از آتش و آب و برسم پانزده گام و از مرد پرهيزكار سه گام دور باشد و كسى كه براى زن حايض خوراك مىبرد ، سه گام از او دور بايستد و خوراكى كه براى او مىبرند ، در ظرف فلز كم‌بهاى آهن يا سرب بوده و مقدار آن عبارت از دو دينار گوشت و يك دينار غلّه باشد و الّا جريان خون او زياد خواهد شد و اگر زن حايض بعد از ختم شب سوم هم خون ببيند تا ختم شب چهارم در تنهايى بنشيند و اگر در ختم شب چهارم هم خون ببيند تا ختم شب

--> ( 1 ) . چند شاخهء نازك درخت انار يا سيخ‌هاى فلزى است كه موبدان وقت عبادت در مشت گيرند . ( ياداشت مؤلف ) دربارهء آن بنگريد : ونديداد ، به كوشش هاشم رضى ، ( تهران ، فكر روز ، 1376 ) ج 2 ، ص 995