آشفتهء كنونى از عدل و داد رشك بهشت برين خواهد شد . دقيقه‌اى چند نگذشت گفتار راديو آغاز شد ايستگاه فرستندهء تهران ضمن برنامهء روز خود ، سخنرانى بانوان را نيز به مناسبت روز هفده دى كه مطابق است با 17 دى 1314 و روز نهضت ! و آزادى بانوان ايران گوشزد و تلاوت كلام الله مجيد شروع گرديد . أعوذ باللّه من الشيطان الرجيم : وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ . صدق الله العلى العظيم . « 1 » قرائت قرآن پايان يافت ؛ سپس شير خدا اشعارى چند به مناسبت ولادت باسعادت پيمبر اكرم ( ص ) با لحن مخصوص به خود خوانده و پس از بيان مختصرى از اخبار كشور ، بلافاصله بخش موسيقى و سخنرانى بانوان شروع شد . در اين بخش زنان روشنفكر ايرانى ! دسته به دسته نمايش‌ها داده و يكى بعد از ديگرى در عظمت روز تاريخى هفدهم دى و آزادى زنان ايران ، قصّه‌ها گفته و نهضت بانوان ايران را با خطابه‌ها و مقالاتى كه قبلا زير نظر استادان فن حكّ و اصلاح گرديده و دست سياست بيگانگان و اجنبىپرستان ، آنها را دقيقا جرح و تعديل نموده ، به گوش جهانيان ، بويژه هم ميهنان عزيز مىرسانند كه اگر عموم زنان ايران از عقايد و افكار كهنه و قديمى خود دست برداشته ، راه و روشى را كه ما اتخاذ نموده‌ايم در پيش گيرند ، از قيد اسارت رها شده و از حضيض پستى به اوج ترقّى و تعالى خواهند رسيد . فضاى اتوبوس را سكوت مطلق فراگرفته و جز نالهء اتوبوس و عربده‌هاى ناهنجارى كه از راديو شنيده مىشود ، صدايى به گوش نمىرسد . پير متغير است ؛ سيمايش برافروخته و حالش دگرگون است ؛ گاهى بىاراده برمىخيزد ، سپس با وضع خاصى مىنشيند . گاهى سر خود را به طرف راست و چپ حركت مىدهد . تو گويى سخنان متناقض شب و روز اين دستگاه در او تأثير سويى نموده ، بر خود مىپيچد و جملات بريده‌اى را آهسته با خداى خود مىگويد : قربان برم خدا را * يك بوم و دو هوا را بارالها ! سخنان دلنشين ديشب اين دستگاه چه بود و ياوه‌هاى شرف سوز امروزش چه است ؟ اين دورويى و دورنگى براى چيست ؟ دنيا در برابر اين تناقضات مفتضح چه مىگويد ؟ آيا آيين مردم‌دارى در دنياى متمدّن امروز چنين است ؟ اگر راه و روش كشورهاى

--> ( 1 ) . لقمان ، 6 ، 7