الشيخ رسول جعفريان
824
رسائل حجابيه (فارسى)
بپوشانند گردنها و گريبانهاى خود را ؛ يعنى خمارهاى خود به گريبان و يقههاى خود بزنند . و پس از نهى نمودن زنان را از اظهار زينت مطلقا از زينتهاى ظاهره كه قهرا ظاهر شود ، چنانچه گفته شد - و گرنه نبايد لباس مزيّن اصلا بپوشند كه مهيّج شهوت است براى مردان در وقت بيرون آمدن از خانهها - آنگاه تخصيص به اباحهء زينتهاى باطنه و داخله فرموده ، نسبت به دوازده طايفه : شوهرها ، پدرها ، پدر شوهرها ، پسرها ، پسر شوهرها ، برادرها ، برادرزادهها ، خواهرزادهها ، زنهاى مسلمات دون كافرات و كنيزان كافراتى كه اسيرشان نمودهايد - چون نظر كردن ايشان به شما محذورى ندارد ؛ زيرا اسير شما و در تحت اختيار شما هستند كاملا ؛ نه آنكه مانند غير آنها باشند كه محذور توصيف حسن زنان مسلمه براى مردان كافر خود باشد - و كنيزان و يا غلامانى كه خواجه باشند ( و اين كلام را بعضى فرمودهاند ) و يا نوكرهاى پيرمرد فرتودگان از كارافتاده كه در خانه هستند و از مردى افتاده باشند و شهوت و حاجتى به زن در آنها تصوّر نشود ، و علاوه ستر از ايشان موجب عسر و حرج منفى در شرع است ؛ و يا اطفالى كه غير مميّزند ؛ يعنى تميز نمىدهند مردان را از زنان كه شايد در زمان ما شامل نشود مگر اطفال چهار و يا پنج ساله را ؛ و اينكه در آيهء شريفه اسمى از عمو و خالو برده نشده ، براى آن است كه اين دو به منزلهء پدر و مادرند ؛ و يا كثرت وضوح در محرميّت مانع از ذكر بوده ، و علاوه ثبوت محرميت ايشان به آيات ديگر ظاهر گشته و زنانى كه در پاى آنها خلخال است ، در موقع راه رفتن ، بايد آرام روند و پاهاى خود را نزنند بر زمين ، مبادا دانسته شود كه آنان داراى زينت هستند ؛ يعنى به گوش مردان نامحرم و اجانب نرسانند صداى خلخال و زينت پاهاى خود را تا موجب شوق و ميل مردان شود . و چون هيچ كس كفّ نفس و خوددارى نتواند نمود از شهوات و دخول در فساد ، و از اين قبيل لذّات خالى نباشد احدى مگر معصوم ، از اين جهت فرمود : همگى توبه كنيد تا شايد به رستگارى دارين نايل گرديد . بلى ديده از حواسى است كه از دور و نزديك گرفتارى و معصيت و آثام را براى خود فراهم و بدون سبب صيد مىكند . اين همه آفت كه به تن مىرسد * از نظر تو به شكن مىرسد ديده فروپوش چو درّ در صدف * تا نشوى تير بلا را هدف بدان كه اين آيهء شريفه از شدّت وضوح و دلالتش بر حجاب معروف شده در بين فقهاى اماميه به آيهء حجابيه ؛ و عمدهء محل استشهاد در آيه جمله : « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ . . . » است . و تقريب استدلال ، پس از تسليم به اينكه مراد از زينتى كه نهى فرموده از اظهارش نفس زينت طلا و نقره و امثال ذلك ارائه دادن نيست قطعا ؛ زيرا حرام نيست جلوه دادن زينتهاى