صفوان الجمال انه سمع ابا عبد الله عليه السلام يقول من وجد ضالة فلم يعرفها ثم وجدت عنده فانها لربها او مثلها عن مال الذي كتمها » . « 1 » ترجمه : مىفرمود : هركس گمشده‌اى را پيدا كند و معرفى نكند سپس ( صاحبش آن مال را ) در نزد او پيدا كند پس به درستى كه آن به صاحبش بر مىگردد و يا ( اگر تلف شده باشد ) مانند آن از مال كسى كه ( پيدا كرده و ) مخفى كرده ( به صاحبش داده مىشود ) . در نامه‌اى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به نام « مهرى بن ابيض » نوشته است فرمود : « اللقطة موداة » « 2 » يعنى لقطه بايد برگردد به صاحبش ذكر نمودن اين ماده در اين عهدنامه دلالت بر اهميت آن مىكند . اخبار در اصل برداشتن لقطه و تصرف در آن ( اگر حيوان نباشد و فرق ميان حيوانات و غير حيوان در احكام لقطه ، همچنين معرفى كردن و مدت آن ) بسيار زياد است كه همهء آنها اجمالًا اصل مسألهء مالكيت شخصى و احترام آن و تحريم اموال مسلمين را مىرساند . « 3 »

--> ( 1 ) - وسائل ، ج 17 ، ص 365 - از فروع كافى ، ج 5 ، ص 141 و تهذيب ، ج 6 ، ص 393 و فقيه ، ج 3 ، ص 187 . ( 2 ) - مكاتيب ، ص 412 . ( 3 ) - براى اطلاع بيشتر رجوع شود به : مستدرك وسائل ، ج 3 ، ص 151 - 153 و بحار ، ج 104 ، ص 248 و كنز العمال ، ج 19 ، ص 132 - 145 و بخارى ، ج 1 ، ص 34 و ج 3 ، ص 28 ، 149 و 163 - 167 و ج 7 ، ص 65 و ابن ماجه ، ج 2 ، ص 836 ، 839 و دارمى ، ج 2 ، ص 261 و ابو داود ، ج 2 ، ص 134 و مجمع الزوائد ، ج 4 ، ص 166 - 170 و مسلم ، ص 1334 و مسند احمد ، ج 4 ، ص 117 - 116 و ج 5 ، ص 193 و ترمذى ، ج 3 ، ص 655 - 658 و موطأ مالك ، ج 2 ، ص 226 .