ترجمه : هركس مال برادر دينى را از روى ظلم بخورد و به او برنگرداند ، روز قيامت قطعه‌اى از آتش ( دوزخ ) خواهد خورد . « عن زيد بن على عن أبيه عليه السلام قال : يأخذ المظلوم من دين الظالم اكثر مما يأخذ الظالم من دنيا المظلوم » . « 1 » ترجمه : آنچه كه مظلوم از دين ظالم مىگيرد بيشتر است از آنچه كه ظالم از دنياى مظلوم مىگيرد . « عن شيخ من النخع قال : قلت لأبى جعفر عليه السلام انى لم ازل واليا منذر من الحجاج الى يومى هذا فهل لى من توبة ؟ قال : فسكت ثم اعدت عليه فقال : لا حتى تؤدى الى كل ذى حق حقه » . « 2 » ترجمه : به ابى جعفر عليه السلام گفتم : من از زمان حجاج تا امروز والى بوده‌ام ، آيا توبهء من قبول است ؟ مىگويد : حضرت ساكت شدند و من سؤالم را تكرار كردم تا اينكه حضرت فرمودند : نه مگر آنكه حق صاحب حق را بپردازى . اين حديث دربارهء كارمند دولت بنى اميه است كه گناه كرده و مىخواهد توبه كند ، آيا منظورش از گناه ، جزء دولت ظالم بنى اميه بودن است ؟ يا گرفتن زكات و خمس از مردم و صرف در راه دولت ناحق است ؟ يا اينكه مال مردم را به ناحق از روى رشوه يا زور گرفتن است ؟ يا اينكه از بيت المال اختلاس نمودن است ؟ . از جواب روشن مىشود كه غرضش توبه از خوردن مال مردم است كه اموال خصوصى مردم را به هر نحوى كه شده از بين برده ( زيرا ظاهر روايت ، اين است ) و احتمال اينكه مراد خوردن بيت المال باشد ، نيز بعيد نيست . در هر حال امام عليه السلام مىفرمايد : توبهء تو قبول نيست مگر اينكه مال هركس را به خودش رد كنى . پس اگر ظاهر روايت را قبول كنيم ، شاهد بر مطلب ما خواهد بود . « من وجد عين ماله عند رجل فهو أَحق به » « 3 »

--> ( 1 ) - بحار ، ج 75 ، ص 312 از ثواب الأعمال و وسائل ، ج 11 ، ص 340 از ثواب الأعمال و ص 343 از كافى ( اصول ) ص 464 و خصال ، ج 1 ص 58 و مجالس ، ص 153 . ( 2 ) - بحار ، ج 75 ، ص 329 از كافى ، ج 2 ، ص 331 و وسائل ، ج 11 ، ص 342 . ( 3 ) - كنز العمال ، ج 10 ، ص 420 .