علي الأحمدي الميانجي
66
مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى)
اينك عين آيات كريمه : 2 - « وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ » . « 1 » * ترجمه : به مال يتيم نزديك نشويد ( تصرف نكنيد ) مگر به گونهاى كه بهتر باشد ، تا ( يتيم ) به حد بلوغ برسد . 3 - « إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً » . « 2 » ترجمه : به حقيقت آنان كه اموال يتيمان را ( به ) ستم مىخورند همانا در شكمهاى خود آتش مىخورند و زود است كه به آتش شعلهور خواهند رسيد . 4 - « وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا . . . » . « 3 » ترجمه : يتيمان را آزمايش كنيد تا به حد زناشوئى ( بلوغ ) برسند پس اگر از آنها رشد ( كمال عقل ) احساس كرديد اموالشان را به خودشان بدهيد و اموال آنها را به طور اسراف و يا از ترس اينكه بزرگ شوند و اموال را از دست شما خارج كنند ، نخوريد . 5 - « وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً » . « 4 » ترجمه : و بايد بترسند كسانى كه مبادا پس از خود فرزندان ناتوانى را به جاى گذاشته باشند كه بر آنها ترسناك مىباشند ( پس در اموال يتيمان ) پرواى خدا را داشته و سخن صحيحى بگويند . خداوند ابتدا راجع به اموال يتيم صحبت مىكند و دستور مىدهد كه مال يتيم بايد حفظ گردد تا او به حد بلوغ برسد و اموال او را بيش از حد و به اسراف خرج نكنند و از ترس اينكه يتيمان بزرگ شده و اموال خود را بگيرند از بين نبرند ، سپس باز وجدان آنها را بيدار مىكند و با يك قياس مطلب را از راه احياى فطرت روشن مىسازد ، فرض مىكند خود اينها بميرند و بچههاشان يتيم بمانند ، در اين صورت آيا خواست خودشان وجداناً چيست و چگونه مىخواهند مردم مسلمان با بچههاى آنها رفتار كنند ، پس خودشان هم الآن با وجدان پاك و قلب دور از مطامع با بچههاى مردم همانطور رفتار نمايند .
--> ( 1 ) - سورهء انعام ، آيهء 152 ، سورهء اسراء ، آيهء 34 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 10 . ( 3 ) - سورهء نساء ، آيهء 6 . ( 4 ) - سورهء نساء ، آيهء 9 .