طرق تملك زمين در اسلام : 1 - احيا كردن . 2 - خريدن از مالك خصوصى آن . 3 - ارث بردن از مالك . 4 - بخشيدن مالك . 5 - صلح و . . . بنابر آنچه گفته شد : آنگاه كه انسانى از طريق مشروع مانند : احيا كردن و . . . مالك زمينى شد ، مالكيت او محترم است و به هيچ عنوانى بدون رضاى او نمىتوان در ملك او تصرف كرد كه چنين تصرفى غصب و حرام خواهد بود و موجب غضب خدا و كيفرهاى سخت اخروى و مجازات‌هاى شرعى خواهد شد . و اگر با خريدن يا ارث يا صلح و مانند آن كسى مالك زمينى شود مسلماً با گذشت زمان و تبديل آن به « موات » از ملك او خارج نمىشود مگر اينكه مالكين او همه از بين بروند و هيچ گونه اطلاعى از آنها در دست نباشد يا اعراض كنند . و اما اگر آن زمين را با احيا كردن مالك شده باشد محل بحث است كه آيا با ماندن و موات شدن از ملك او خارج مىشود يا نه ؟ و مشهور در ميان علماى شيعه اين است كه از ملك او خارج نمىشود . به هر حال ما نخست دليل مالك بودن فرد يا افراد را بر يك زمين نقل كنيم و آنگاه دليل مخالف را ذكر خواهيم كرد . دلائلى كه در كتاب و سنت بر مالكيت خصوصى بر زمين حكم مىكند بسيار است كه در اينجا به تعدادى از آنها اشاره مىشود .