فصل دوم - ادله مالكيت زمين نامه‌هاى رسول خدا گفته شد كه قبل از اسلام انسان‌ها زمين را طبق قوانين قراردادى خود مالك مىشدند و اسلام نيز آن را امضا كرده و احكام ملك را بر آن جارى نموده است و در اين رابطه خواننده را به نمونه‌هاى زيرين كه از مدارك معتبر اخذ شده ، توجه مىدهيم . الف - در نامه‌هاى رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم ( كه بهترين مدرك موجود براى اثبات خصوصيات و ويژگيها و اعمال مردم صدر اسلام و قبل از آن است ) اين معنا به خوبى منعكس است . تاريخ نشان مىدهد كه قبائل عرب بعد از ظهور اسلام به نزد پيامبر مىآمدند و مسلمان مىشدند و بعد از اسلام آوردن از پيامبر ، نامهء تأمين مىگرفتند و رسول الله نيز به آنان نامه‌اى مىداد تا ديگران متعرض مال و زمين و . . . او نشوند و در اين نامه‌هاى پيامبر مخصوصاً از « زمين » اسم برده شده است . 1 - در نامه‌اى كه براى « خالد بن ضماد » نوشته شده ، چنين آمده است : « ان له ما اسلم عليه من ارضه » : به درستى آنچه زمين دارد مال خود او است . « 1 » 2 - و در نامه‌اى كه براى عامر بن اسود ( از بزرگان قبيلهء طى ) نوشته‌اند چنين آمده است : « انه له و لقومه من طى ما اسلموا عليه من بلادهم و مياههم » : « 2 » آبادىها و آب‌هايى كه در حال اسلام آوردن دارا بوده‌اند براى او و طايفه‌اش ( قبيلهء طىّ )

--> ( 1 ) - مكاتيب الرسول ص 316 از طبقات و رسالات نبويه و مجموعهء وثائق . ( 2 ) - مكاتيب ص 317 از أسد الغابة ج 3 ، ص 77 و طبقات و اصابه و رسالات نبويه و مجموعهء وثائق .