مىكنند تا از اسراف و امساك دور باشند . 4 - علاوه بر اعتدال در نظر بگيرند كه مال انفاق شده عفو باشد كه انفاق‌كننده از ته دل و با رضايت خاطر انجام دهد ، با رغبت و اشتياق انفاق نمايد ، در اين جهت نيز حسب حال اشخاص از جهت ثروت و از جهت تزكيهء نفس و قدرت و ضعف ايمان فرق مىكند . 5 - سعى كنند كه آبروى اشخاص محفوظ بماند و از ريا دور باشد لذا انفاق ، هرچه پنهان‌تر ، بهتر ، چون شخصيت كسى پايمال نمىشود و احساس حقارت در گيرنده حاصل نمىشود و آبروى او در اجتماع محفوظ مىماند . 6 - سعى كند در راه خدا اموال خوب و شايسته را صرف كند و آنچه از چشم افتاده و كهنه و بىارزش شده ندهد ، زيرا كسى كه مىخواهد به نعم عاليه و كرامت‌ها و الطاف حق نايل شود بايد از چيزهايى انفاق كند كه دوست مىدارد و خوب و ارزنده است . البته نيامده است كه كالاى بىارزش را ندهيد بلكه مىفرمايد : اگر مىخواهيد به احسان خدا نايل شويد از چيزهايى انفاق كنيد كه دوست مىداريد . « لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ . . . وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ . . . » : « 1 » مالى را با علاقه‌اى كه به او دارد ، در راه خدا براى دوستى خدا بدهد تا برّ محقق شود . « لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ » . « 2 » ترجمه : هرگز به احسان ( خدا ) دست نمىيابيد مگر اينكه از چيزى انفاق كنيد كه دوست مىداريد . ايثار : اين آياتى كه گذشت اعتدال در انفاق را دستور مىدهد اما در آيهء ديگر ايثار مورد ستايش قرار مىگيرد ، ايثار عبارت است از مقدم داشتن ديگران بر خود با وجود اينكه خود محتاج است و ميان اين دو مضمون تنافى موجود است ، خداوند تبارك و تعالى در مدح انصار كه اهل مدينه‌اند مىفرمايد : « وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » . « 3 »

--> ( 1 ) - سوره بقره ، آيه 177 . ( 2 ) - آل عمران ، آيه 92 . ( 3 ) - سورهء حشر ، آيهء 9 .