وى در خانواده‌اى اهل تقوا و دانش در قم زاده شد . پدر وى ، على بن حسين بن بابويه قمى معروف به ابن بابويه ، از برجسته‌ترين علما و فقهاى بزرگ زمان خود بود و شيخ صدوق نخست در دامان پر مهر پدر كسب فيض كرد . شيخ صدوق به خراسان و بغداد سفر كرد و پايان زندگانى خود را در رى گذراند . شيخ طوسى دربارهء وى مىگويد : « وى دانشمندى جليل‌القدر و حافظ احاديث بود . از احوال رجال ، كاملا آگاه و در سلسلهء احاديث ، نقادى عالى مقام به شمار مىآمد . بين بزرگان قم از نظر حفظ احاديث و كثرت معلومات مانند نداشت و در حدود سيصد اثر از خود به جاى گذاشته است » . استادانى كه شيخ صدوق در نزد آنها كسب فيض كرد ، عبارتند از : پدرش ابن بابويه ، حمزه بن محمد بن احمد بن جعفر بن محمد بن زيد بن على عليه السلام ، ابومحمد قاسم بن محمد استرآبادى ، محمد بن حسن بن احمد بن وليد و . . . شاگردان وى نيز برادرش حسين بن على بن موسى بن بابويه قمى ، شيخ مفيد ، ابن غضائرى ، شيخ ابوالبركات ، ابوالقاسم على بن محمد بن على خزاز و . . . بودند . خاكجاى شيخ صدوق - اين عالم بزرگ شيعه - در رى ، زيارتگاه عام و خاص است . از تأليفات وى : 1 - من لا يحضره الفقيه ( دومين كتاب از كتب اربعهء حديث شيعه ) 2 - مدينة العلم 3 - كمال الدين و تمام النعمه 4 - الخصال 5 - التوحيد 6 - الامالى 7 - المقنع فى الفقه و . . . 11 - محمد بن محمد اشعث ( ؟ - ؟ ) ابوعلى محمد بن محمد اشعث كوفى ، راوى ثقهء شيعه . وى در كوفه ، شهر شيعيان ، دوستداران خاندان حضرت على عليه السلام و راويان بزرگ شيعه