زاده شد . به مصر رفت و در محضر موسى بن اسماعيل بن موسى بن جعفر عليهما السلام شاگردى كرد و در همانجا بود كه به نگاشتن روايات از طريق موسى بن اسماعيل و نياكان پاك آن بزرگواران پرداخت . نجاشى در رجال مىگويد : « وى كتابى در احكام حج دارد » ؛ كه تاكنون يافته نشده است . مرحوم حاجى نورى در خاتمه مستدرك نقل مىكند كه تلعكبرى مىگويد : « پدرم از ابوعلى محمد بن محمد اشعث براى من در سال 313 هجرى اجازه گرفته بود . » تأليف وى : 1 - الجعفريات ( الاشعثيات ) . 12 - عبداللَّه بن جعفر حميرى ( ؟ - ؟ ) ابوالعباس عبداللَّه بن جعفر بن حسين بن مالك بن جامع حميرى قمى ، راوى و فقيه برجستهء شيعه در قرن چهارم هجرى . نجاشى درباره ايشان معتقد است : « وى بزرگِ علماى قم و شخصيت برجسته آنها كه در سال 290 و اندى از قم به شهر كوفه رفتند . بزرگان علماى كوفه از حميرى اخبار و روايات ائمه را زياد شنيده‌اند و كتاب‌هاى زيادى تصنيف كردند . » شيخ طوسى در رجال ايشان را از اصحاب امام هادى و امام حسن عسكرى عليهما السلام مىداند . وى با امام هادى و امام حسن عسكرى عليهما السلام نامه‌نگارى داشت و پس از ايشان از طريق محمد بن عثمان عمرى با امام عصر ( عج ) مرتبط بود . درباره رحلت و محل دفن او اطلاع دقيقى در دست نيست اما به نظر مىرسد وى در قم از دنيا رفته و در كنار بارگاه حضرت معصومه عليها السلام مدفون شده باشد . از تأليفات وى : 1 - قرب الاسناد 2 - العظمة و التوحيد 3 - الامامة 4 - الاستطاعة و المعرفة