ابن ابى جمهور پس از پانزده سال ماندن در مشهد مقدس ، سفر دوم خود به خانهء خدا را آغاز كرد و پس از گزاردن حج به نجف اشرف رفت و دو سال در آنجا بود و سپس به مشهد مقدس بازگشت و تا پايان روزگار خود در آنجا ماند و زندگى كرد . استادانى كه وى در نزد آنها آموخت ، پدر بزرگوارش شيخ زين‌الدين على احسائى ، سيد شمس‌الدين محمد موسوى احسائى ، شيح حسن بن عبدالكريم فتال غروى و شيخ على بن هلال جزائرى بودند . شاگردانش نيز سيدمحسن رضوى ، شيخ ربيعه جزائرى ، سيد شرف‌الدين طالقانى ، شيخ على كركى معروف به محقّق ثانى و . . . بودند . چون ابن ابى جمهور در محبت اهل بيت افراط كرد و مىكوشيد تا ميان عرفان ، فلسفه و كلام را آشتى دهد و هماهنگى ايجاد كند ، در ميان گروهى از علما و فقها جنجال‌برانگيز شده است ! به هر روى در اين كه وى عالمى است عارف و شيعه ، شك نيست . از خاكجاى وى اطلاعى در دست نيست . از تأليفات وى : 1 - عوالى اللئالى [ / غوالى اللئالى ] 2 - الاقطاب الفقهية والوظايف الدينية على مذهب الامامية 3 - درر اللئالى 4 - زاد المسافرين فى اصول الدين 5 - المجلى و . . . قرن يازدهم 31 - محمد محسن فيض كاشانى ( 1007 - 1091 ق ) محمد بن مرتضى مشهور به ملامحسن و ملقب به فيض در يكى از معروف‌ترين خاندان‌هاى علم ، عرفان و ادب در كاشان به دنيا آمد . پدرش رضىالدين شاه مرتضى فقيه متكلم ، مفسر و اديب در كاشان حوزه تدريس داشته است . وى مقدمات را در زادگاه خود