تدريس در اصفهان شيخ در آغاز در محله‌ى احمد احمدآباد ساكن مىگردد و در مسجد ايلچى نيز حوزه‌اى تدريس فقه و اصول برپا مىكند و همان جا نيز به امامت مىپردازد . پس از مدّتى كه از تدريس ايشان مىگذرد ، اهل علم و طالبان دانش در اصفهان متوجّه گوهر گرانبهاى درس و بيان او مىشوند و كثرت طالبان علم و دانش و فضلا و علما در محضر درسش به قدرى زياد مىشود كه مسجد ايلچى ، ديگر گنجايش حاضرين در درس و همچنين ظرفيت حضور مؤمنين حاضر در نماز جماعت او را ندارد ؛ لذا حوزه‌اى درس او به مسجد جامع عبّاسى ( شاه ) اصفهان منتقل مىگردد و در آنجا نيز به امامت جماعت مىپردازد و منزلش نيز به محله‌ى پشت مسجد شاه منتقل مىشود . تعداد حاضرين در درس شيخ محمّد تقى را تا چهارصد نفر نوشته‌اند كه با توجّه به جمعيّت اصفهان در آن روزگار و اهل علم و حوزه‌اى موجود در آن وقت ، مىتوان گفت تقريبا تمام طلاب مستعد و فاضل و درسخوان اصفهان در درس ايشان حاضر مىشده‌اند و اوّلين حوزه‌اى درس اصفهان در آن وقت ، متعلّق به ايشان بوده است . صاحب روضات - كه خود يكى از حاضرين جلسه اين درس بوده است - در مورد شخصيت علمى استاد و اين مجلس درس چنين مىنويسد : « . . . فاصبح أفضل اهل عصره في الفقه و الاصول بل أبصر أهل وقته بالمعقول و المنقول و صار كأنّه المجسّم من الافكار الدقيقة و المنظّم من الأنظار العميقة استادا للكلّ في الكلّ ، و في اصول الفقه على الخصوص و جنّات الفضل الدائمة الأكل في مراتب المعقول و المنصوص ، فجعل أفئدة طلاب العصر تصرف اليه و أخبية اصحاب الفضل تطرب لديه بحيث لم ير في الدنيا مدرس أغصّ بأهله من