عيد است و دو روز بعد از ان و اگر فوت شود قضا نباشد مگر انكه واجب باشد به نذر و مانند ان و وقت ان بعد از طلوع افتابست چندانيكه نماز عيد توان گذارد و دو خطبه خواندن و مكروه است قربانى بچيزيكه او پرورده باشد و سنّت است كه بخرد و اگر يافت نشود بهاى انرا صدقه نمايد و جائز است كه جماعتى شريك شوند در قربانى و اگر چه از يكخانه نباشند روايت است كه جائز است يك گاو و يك گوسفند از سه كس از اهل يكخانه و يك مسنّه يعنى گاويكه در سال سوّم شده باشد از هفت كس و شترى از ده كس و مكروه است فروختن پوست و بسلاخ دادن بجهة مزد بلكه سنّت است كه صدقه نمايد و همچنين سنّت است كه از قربانى بخورد و اگر چه انقربانى واجب باشد به نذر و شبه ان و بيشتر را صدقه نمايد و گاه هست كه قربانى واجب مىشود به نذر و شبه ان اگر تعيّن حيوانى نموده باشد لازم شود پس اگر تلف شود بتقصير او ضامن باشد و اگر عيبى پيدا كند بىتقصير انچنان قربان كند و اگر واجب شود بر كسى شترى به نذر يا كفاره و نيابد برو باشد هفت گوسفند بعوض ان سوّم سر تراشيدنست يا تقصير كردن و مخيّر است ما بين ايندو و افضل سر تراشيدنست خصوصا كسى كه موى بر سر جمعكرده و كسى پيشتر حج نگذارده و واجب است كه پيش از طواف زيارت باشد پس اگر مؤخّر دارد عمدا برو گوسفندى باشد و اگر فراموش كند برو هيچ نباشد و با سر گيرد طواف را بعد از تراشيدن سر و اگر برود از منى پيش از سر تراشيدن باز گردد و سر را بتراشد اگر نتواند سر بتراشد يا تقصير كند انجا كه هست و سنّت است كه موى خود را بفرستد تا دفن كنند در منى و كسى كه موى بر سر ندارد استره را بر سر راند و چون سر تراشد يا تقصير نمايد حلال شود از هر چيز غير از بوى و زنان و صيد پس چون طواف زيارت كند بويها نيز حلال شود پس چون طواف نسا كند زنان نيز حلال شوند و امّا صيد مادام كه در حرم است حرام است و مكروه است جامهء دوخته پوشيدن پيش از طواف زيارت و بويها پيش از طواف نسا باب هشتم در بقيّهء مناسك حج واجب است كه چون فارغ گردد از مناسك منى برود همانروز به مكه و جائز است كه يكروز بعد تر برود نه زياده پس طواف زيارت كند و دو ركعت ان بگذارد و سعى كند ميان صفا و مروه پس طواف نسا كند و جائز است مفرد و قارنرا طواف زيارترا مؤخّر داشتن تا باخر ذى الحجه و بعد از ان برود بمنى و شبهاى تشريق كه يازدهم و دوازدهم و سيزدهم است انجا باشد و جائز است كسى كه از زنان و صيد پرهيز نموده از انجا رفتن بعد از زوال روز دوازدهم مگر انكه افتاب غروب كند و او بمنى باشد كه واجب است او را بودن تا بروز سيزدهم و اگر هر دو شب اوّل در غير منى باشد واجب شود برو دو گوسفند مگر انكه در مكه مشغول بعبادت بوده باشد و اگر كسى كه پرهيز از زنان و صيد ننموده هر سه شب نه در منى باشد واجب شود برو سه گوسفند و واجب است كه در هر روز از ايّام تشريق بيندازد بهر جمره از جمرهاى سه گانه هفت سنگ بطريقى كه گذشت و ابتدا بجمرهء اوّل كند پس ميانى پس جمرهء عقبه و وقت ان از طلوع شمس است تا بغروب و اگر روز دوازدهم رود دفن كند سنگهاى روز سيزدهم را در انجا و جائز است كسى را كه ميرسد و مريض و شبان و بنده را انداختن سنگ در شب و اگر فراموش كند انداختن سنگ قضا كند روز اينده و مقدّم دارد قضا را بر ادا و اگر فراموش كند همه را تا به مكه رود باز گردد و قضا كند و اگر بيرون رود از مكه در سال اينده بيندازد يا نائبى فرستد كه از قبل او بيندازد