طائف و هر كه منزل او نزديكتر باشد به مكه از ميقات ميقات او منزل اوست ششم مكه است از براى حج تمتع و كسى كه راه او بر يكى از اين ميقاتها نباشد احرام گيرد گاهى كه برابر ميقات نزديكتر به مكه برسد و اطفالرا برهنه كنند از چاه فخ و جائز است از ميقات و واجب است كه نيّت احرام كند بحجة الاسلام يا غير ان بانكه تمتع است يا قران يا افراد و يا عمرهء تمتع يا مفرده از براى انكه واجب است يا سنّت تقرب به خدا و بر حكم نيّت باشد تا بفراغ و پيوسته دارد نيّت را بتلبيه و صورت تلبيه اينست كه لبّيك اللّهمّ لبّيك لبّيك انّ الحمد و النّعمة و الملك لك لا شريك لك لبّيك و اين تلبيه واجب است متمتع و مفرد را و منعقد نميشود احرام ايشان الّا بتلبيه و كنك اشارت كند بانگشت و دل بان پيوندد و قارن مخيّر است ميان تلبيه و اشعار شتر يا تقليد و اشعار ان است كه شق كند جانب راست كوهان شتر را و خون ان در وى مالد تا معلوم شود كه صدقه است و تقليد انست كه در گردن هدى يكى از نعلين بندد كه در ان نماز گذارده باشد يا ريسمانى بندد يا مانند ان تا دلالت كند بر انكه صدقه است و تقليد مشترك است ميان شتر و گاو و گوسفند و امّا اشعار مخصوص بشتر است و همچنين واجب است كه دو جامهء احرام بپوشد يكى بردا كند و انديگر بازار كند و شرط است بودن ان از لباسى كه صحيح باشد نماز در ان و انكه دوخته نباشند و پاك باشند و جائز است زنانرا احرام در جامهء دوخته و حرير و اگر ازار نداشته باشد شيب جامه بپوشد و اگر ردا نباشد قبا يا پيرهن را سرنگون بپوشد و سنّت است تكرار تلبيه كسى را كه احرام بعمرهء تمتع گرفته تا كه خانهاى مكه را به بينند و كسى را عمرهء مفرده گرفته و احرام از بيرون حرم تا انزمان كه در حرم ايد و اگر احرام از مكه گرفته تا انزمان كه خانه كعبه را به بيند و كسى را كه احرام به حج گرفته تا بزوال روز عرفه و مردانرا اواز بلند كردن و در نيّت شرط كردن كه اگر او را ضرورتى شود از مرض يا دشمن يا غير ان حلال شود و بودن لباس احرام از پنبه و موى سر گذاشتن از اوّل ذى القعده متمتع را و بدن را شستن و ناخنها چيدن و شارب گرفتن و نوره ماليدن و غسل كردن و احرام گرفتن بعد از فرض ظهر يا فرضى ديگر يا شش ركعت نماز سنّت و زنانرا حيض مانع نيست از احرام و سنّت است غسل از براى درامدن به مكه از چاه ميمون يا فخ و اگر نتواند از منزل خود و خائيدن اذخر و درامدن در مكه از جانب بالا پاى برهنه باهستگى و غسل از براى درامدن در مكه و در مسجد و درامدن از در بنى شيبه و پيش در ايستادن و دعا خواندن باب چهارم در طواف و انركنست باطل مىشود حج به ترك ان عمدا و قضا كند اگر بسهو ترك كند و اگر نتواند نائبى فرستد تا قضا نمايد و شرط است در ان طهارت و ازالهء نجاست از جامه و بدن و انكه مرد ختنه كرده باشد و واجب است در ان نيّت و ابتدا كردن از حجر و ختم بان و هفتبار گرد برامدن و خانه را بدست راست گذاشتن و حجر را در طواف داخل ساختن و مقام را بيرون و بعد از ان دو ركعت نماز طواف در مقام ابراهيم ع گذاردن و اگر انبوهى نگذارد در پس مقام يا بيكى از دو جانب ان نماز گذارد و سنّت است پيش حجر ايستادن و حمد خداى تعالى گفتن و صلوات بر نبى و آل او ص فرستادن و دعا خواندن و حجر را دست ماليدن و بوسيدن و بشتاب رفتن در سه نوبت طواف همچو دويدن شتر و چهار بار ديگر هموار رفتن و پيش ركن مستجار ايستادن و هر دو دست بر انجا كشيدن و شكم و روى خود را بانجا