پس تشهّد و سلام بگويد و بعد از سلام پانزده بار پس سجده كند و پانزده بار بخواند پس سجده كند و بگويد در سجده گريه كنان كه يا جواد يا ماجد يا واحد يا احد يا صمد يا من لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفوا احد يا من هو هكذا و لا هكذا غيره اشهد انّ كلّ معبود من لدن عرشك الى قرار ارضك باطل الّا وجهك الكريم جلّ جلالك يا معزّ كلّ ذليل و يا مذلّ كلّ عزيز تعلم كربتى فصلّ على محمّد و إله و فرّج عنّى پس روى راست را بر زمين نهد و سه بار بخواند پس روى چپرا بر زمين نهد و سه بار بخواند امام رضا ع فرموده چون بنده اين كار بكند خداى تعالى حاجت او را روا كند بايد كه توجّه كند در حاجت خود بمحمّد و ال محمّد عليه و عليهم السّلام و نام يكيك را ببرد پانزدهم نماز شكر است امام جعفر صادق ع فرموده كه چون خداى تعالى بر بنده نعمتى ارزانى فرمايد بايد كه دو ركعت نماز بگذارد در اوّل الحمد و قل هو اللّه بخواند و در دوّم الحمد و قل يا ايّها الكافرون و در ركوع و سجود ركعت اوّل بگويد للّه شكرا شكرا و حمدا حمدا و در ركوع و سجود ركعت دوّم بگويد الحمد للّه الّذى استجاب دعائى و اعطانى مسئلتى و امام جعفر صادق ع فرموده چون كسى در صبح و شام ايندعا بخواند بتحقيق گذارده باشد شكر نعمتى كه برو ارزانى شده در انروز و دعا اين است اللّهمّ ما اصبحت لى من نعمة او عافية فى دين او دنيا فمنك وحدك لا شريك لك لك الحمد و لك الشّكر بها علىّ يا ربّ حتّى ترضى و بعد الرّضا و امام محمّد باقر ع فرموده كه هر كه نظر كند به كسى كه ببلا و زحمتى گرفتار باشد سه بار بگويد كه او نشنود الحمد للّه الّذى عافانى ممّا ابتلاه اللّه به و لو شاء فعل هرگز بان بلا گرفتار نشود شانزدهم نماز استخاره امام جعفر صادق ع فرموده كه چون خواهى كه كار كنى شش رقعه بستان و در سه رقعه بنويس كه بسم اللّه الرّحمن الرّحيم خيرة من اللّه العزيز الحكيم لفلان بن فلانه و افعل در سه ديگر بسم اللّه الرّحمن الرّحيم خيرة من اللّه العزيز الحكيم لفلان بن فلانه لا تفعل پس بنه در زير جاى نماز و دو ركعت نماز بگذار و بعد از نماز سجده كن و در انجا صد بار بگو استخير اللّه برحمته خيرة فى عافية پس بنشين و بگو اللّهمّ خر لى فى جميع امورى فى يسر منك و عافية پس رقعها را برهم زن و يكيك بيرون اور تا بسه دفعه پس اگر هر سه افعل نوشته باشد با ان كار بكن و اگر هر سه لا تفعل نوشته ان كار را مكن و اگر بعضى افعل و بعضى لا تفعل بود رقعها را بيرون اور تا به پنج عدد و ملاحظهء اكثر كرده انچنان عمل كن باب چهاردهم در نماز سفر واجب است در سفر از هر نماز چهار ركعتى دو ركعت اخرين كم كردن و بر دو ركعت اقتصار نمودن در همه جا مگر در چهار مكان مسجد مكه و مدينه و كوفه و حائر امام حسين ع كه تمام گذاردن درينجايها بهتر است و همچنين ترك كردن نافلهاى روز و وتيره از نافلهاى شبانروزى و در انچند شرط است شرط اوّل مسافت است و انهشت فرسخ يا زياده هر فرسخى سه ميل هر ميلى چهار هزار گز هر گزى بيست و چهار انگشت يا چهار فرسخ كه باز گردد در انروز يا در انشبانروز كه پيوسته در راه باشد و بايد كه بودن اينمسافت بتحقيق معلوم باشد و اگر احتمال داشته باشد كه كمتر است تقصير نكند دوّم قصد اين مسافت است پس اگر قصد اينمسافت نكند و اگر چه زياده بر ان رود نماز كم نكند همچو كسى كه در پى گريخته يا الاغ رميده ميرود و نمى