محمد تقي المجلسي (الأول)

25

يك دوره فقه كامل فارسى (فارسى)

و از براى روز مدى بدهد باب سوّم در قبله و انكعبه است كسى را كه بيند يا تواند ديد اگر حجابى و مانعى نباشد و كسى را كه دور باشد جهة كعبه قبله است از چهار جهت و مراد به جهت كعبه ربع دور افق است از ان ربعى كه خط كشد كه به عين كعبه رود و در ما بين ان واقعشود پس عراقيان و كسانى كه بحوالى ايشانند روى كنند به جهت ركن عراقى و علامت انست كه چنان بايستد كه جدى برابر پس دوش راست باشد و مغرب بر دست راست و مشرق بر دست چپ و قرص شمس نزد زوال بر طرف ابروى راست كه بجانب بينى است و سنّت است ايشانرا ميل بدست چپ كردن و كسى كه قبله معلوم تواند كرد اجتهاد نكند و چون اجتهاد كند تقليد غير نكند مگر انكه باجتهاد وقت فوت شود و بر قبلهء شهرها اعتماد شايد مادام كه خطاى ان معلوم نباشد و اگر قبله معلوم نباشد و علامات ظاهر نه بهر چهار جهت يك نماز بگذارد چهار بار و اگر وقت تنگ باشد انقدر كه گنجايش داشته باشد بگذارد و اگر به جهتى نماز گذارد پس در وقت ظاهر شود كه بدست راست يا چپ بوده باسر گذارد و اگر بيرون وقت ظاهر شود التفات نكند و اگر پشت به قبله كرده باشد ان نماز باطل باشد باسر بايد گذارد در وقت و بيرون وقت و اگر اندكى ميل كرده باشد و از نماز فارغشده التفات نكند و اگر كسى روى به قبله نتواند كرد بسبب عذرى از انكه بسته باشند يا اويخته يا بكل فرو رفته يا غير ان نماز بگذارد بهر جهت كه باشد و واجب است روى به قبله كردن از براى نماز فرض و در نماز سنّت دو قولست و از براى سر بريدن حيوان بجهة خوردن و ميّت را چنان كه گذشت باب چهارم در اذان و اقامت و اينهر دو سنّت است از براى نماز شبانروزى بادا و قضا در حضر و سفر مگر در روز جمعه و روز عرفه در عرفات كه اذان نماز عصر و عشا ساقط مىشود و در صبح و شام و نماز جماعت مبالغه بيشتر است و اذان برينصورت كه اللّه اكبر چهار بار بگويد و هر يك از اشهد ان لا إله الّا اللّه و اشهد انّ محمّدا رسول اللّه و حىّ على الصّلوة و حىّ على الفلاح و حىّ على خير العمل و اللّه اكبر و لا إله الّا اللّه دو بار چنان كه هجده فصل شود و در اقامت اللّه اكبر در اوّل دوبار بگويد و لا إله الّا اللّه در اخر يك بار و بعد از حىّ على خير العمل دوبار قد قامت الصّلوة چنان كه هفده فصل باشد و شرطست كه بدينترتيب باشد و امّا اشهد انّ عليّا ولىّ اللّه و انّ محمّدا و عليّا خير البريّة از احكام ايمانست نه از فصول اذان شيخ در مبسوطه گفته كه به گفتن ان در اذان قصورى نيست و الصّلوة خير من النّوم در اذان صبح بدعتست و حرام و مكروه است گفتن تكبير زياده بر چهار بار و شهادتين زياده بر دوبار و سنّت است كه در ميان اذان و اقامت ظهر و عصر دو ركعت نماز بگذارد و در صبح و عشا بنشيند و در مغرب گامى نهد يا تسبيحى بگويد و در ميان هر دو بگويد اللّهمّ اجعل قلبى بارّا و عيشى قارّا و رزقى دارّا و اجعل لى عند قبر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم مستقرّا و قرارا و روايت كرده‌اند كه چون از مؤذن بشنود اشهد ان لا إله الّا اللّه بگويد و انا اشهد ان لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له و انّ