المقداد السيوري (مترجم: بخشايشى)
519
كنز العرفان في فقه القرآن (فارسى)
محق عبارت است از نقصان تدريجى چيزى است تا از بين برود و در پايان افزوده است خداوند هر گناهكار پوشاننده گناه را دوست نمىدارد . « 1 » اين كلام الهى در مورد تغليظ شأن ربا است چون گيرندهء ربا همانند كافر بسيار معصيتكار است و خلود در آتش نصيب او است كه از شئون كفّار مىباشد . * * * [ 189 و 190 ] آيهء سوّم : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ، فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ » « 2 » « اى افرادى كه ايمان آوردهايد از خدا پروا داشته باشيد و آنچه از ربا باقى مانده است رها كنيد اگر واقعا ايمان داريد ، اگر اين كار را نكنيد ( رها نمودن ربا ) پس آمادهء كارزار ، با خدا باشيد اگر توبه كرديد و بازگشتيد فقط اصل سرمايهتان از آن شما است نه ظلم مىكنيد و نه مظلوم واقع مىگرديد » . از امام باقر ( عليه السّلام ) روايت شده است كه وليد بن مغيره در دوران جاهليّت ربا مىداد پس از او آثارى در قبلهء ثقيف باقى ماند پس پسرش خالد بن وليد پس از اسلام هم آن را مطالبه مىنمود . آيه شريفه نازل شد و گفته شده است : عباّس و خالد هر دو شريك تجارى بودند و ربا مىدادند و پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : هر ربائى كه در جاهليّت بود و هر خونى كه در جاهليّت قرار داده شده است يا آنچه در جاهليّت صورت پذيرفته است ، برداشته شده است و نخستين خونى كه زيرپا گذاشته مىشود خون ربيعة بن حارث بن عبد المطلّب مىباشد . « 3 » فوايدى چند : 1 - « ذروا ما بقى » يعنى : « ترك نمائيد » . « إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ » مبالغهء ديگرى است در تشديد امر ربا ؛ يعنى اگر ايمان آورده باشيد ، به آن چيزى كه بر پيامبر اسلام ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) نائل شده است ، پس ملتزم به احكام ايمان مىگرديد » كه از جملهء آن معتقدات ، يكى هم تحريم ربا مىباشد و از اين جمله برنمىآيد كه كفّار
--> ( 1 ) . سورهء بقرهء آيهء 28 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيات 278 و 279 . ( 3 ) . مستدرك الوسائل ، ج 13 ، ص 347 ، شماره و حديث 1056 .