جبل و جمعى از اصحاب پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) گفتند : در مورد « خمر » فتوى بدهيد چون « خمر » از بين برندهء عقل و شعور انسان و از بين برندهء مال او مىباشد . پس آيهء ديگرى نازل شد . * * * [ 365 ] « فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ » ؛ پس جمعى آن را خوردند و جمعى آن را رها نمودند . سپس عبد الرحمن بن عوف ، جمعى را به مهمانى فرا خواند . عدّه‌اى از آنان بدمستى كردند ، پس وقتى يكى از آنان امامت نماز جماعت را بر عهده داشت ، اين‌گونه قرائت نمود : « قل يا ايّها الكافرون أعبد ما تعبدون » ؛ « اى كافران ! من هم عبادت مىكنم بر هر آنچه كه شما عبادت مىكنيد » . پس آيهء ديگرى نازل شد . [ 366 ] « لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى « 1 » » ؛ « به نماز نزديك نشويد ، در حالى كه شما بدمست و سكران هستيد » پس از تعداد شراب‌خواران كاسته شد . سپس عتبان بن مالك جمعى را به مهمانى دعوت كرد كه در جمع آنان سعد بن ابى وقّاص هم بود . هنگامى كه آنها شراب خوردند و بدمستى كردند ، به همديگر افتخار كردند و شعر سرودند تا اينكه سعد بن ابى وقّاص شعرى را سرود كه در آن هجو انصار و ياران رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) آمده بود . پس يكى از انصار او را با پاى شتران زد و مجروح ساخت . او به محضر پيامبر خدا شكايت كرد . عمر در آن جمع گفت : « خدايا ! در مورد شراب بيان شافى و وافى بيان فرما » سپس آيهء شريفهء چهارم نازل شد كه شراب را به كلّى حرام و قدغن نمود . * * * [ 367 ] آيهء پنجم : « إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ » ؛ « 2 » « شيطان مىخواهد بين شما عداوت و دشمنى ايجاد كند در مورد خمر و قمار و از ذكر و ياد خدا و نماز مانع گردد ، پس آيا شما بازگردنده هستيد ؟ » . آثار سوء شراب : پس عمر گفت : خدايا ! خدايا ! ما بازگشتيم ! از على ( عليه السّلام ) آمده است : اگر قطره‌اى از شراب به چاهى افتد و روى آن مناره‌اى بسازند ، من هرگز روى آن مناره

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء ، 43 ( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء ، 90