مىكنند پس از گفته خود بازمىگردند بايد پيش از آميزش جنسى با هم ، برده‌اى را آزاد كنند . اين دستورى است كه به آن اندرز داده مىشويد و خداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است . و كسى كه توانائى ( آزاد كردن برده‌اى را ) نداشته باشد دو ماه پياپى قبل از آميزش روزه بگيرد و كسى كه اين را هم نتواند ، شصت مسكين را إطعام كند . اين براى آن است كه به خدا و رسولش ايمان بياوريد . اينها مرزهاى الهى است و كسانى كه با آن مخالفت كنند عذاب دردناكى دارند » . نقل شده است كه « خوله دختر ثعلبه » همسر « اوس بن صامت » برادر « عباده » پيش رسول خدا ( ص ) آمد و عرض كرد : يا رسول اللّه ! « اوس » وقتى كه جوان و دوست داشتنى بودم ، با من ازدواج كرد . امّا وقتى سنّم بالا رفت و شكمم گشاد شد ( يعنى اولادم زياد شد ) مرا مثل مادرش قرار داد ، در حالى كه من فرزندان كوچكى دارم ، اگر آنها را به او دهم تلف مىشوند و اگر نزد خود نگاهدارم ، گرسنه مىمانند . پس تكليف من چيست ؟ حضرت فرمود : « من از نزد خود حرفى براى تو ندارم » و نقل شده كه فرمود : بر او حرام شدى . آن زن عرض كرد : يا رسول اللّه ، ذكرى از طلاق نكرد ، او پدر اولاد من است و من او را بيشتر از همه مردم دوست دارم . حضرت فرمود : بر او حرام شدى . عرض كرد : به خداوند شكايت مىكنم از تنگدستى و تنهائى خودم . « و هرچه پيامبر مىفرمود : بر شوهر خود حرام شدى ، مىناليد و به خداوند شكايت مىكرد پس اين آيات نازل شد . رسول خدا ( ص ) « اوس » را صدا زد و او را بين طلاق و نگهداشتن زنش ، مخيّر نمود و او نيز امساك و نگهداشتن زنش را اختيار نمود » . « 1 » احكام مستفاد از آيه : 1 - چون كه اين زن در خطاب رسول خدا ( ص ) مقدّمات مشهور و مسلّم را ذكر كرد كه آنها حجّت بر احكام شريعه نمىباشند ، بدين جهت كلام وى را مجادله ناميد ، چرا كه قياس جدلى مركّب از مقدّمات مشهوره يا مسلّمه و گفتگوى دو جانبه و سئوال و جواب مىباشد . و امّا دليل اينكه « و اللّه يسمع » به صورت جمله مضارعه بعد از جمله ماضى « قد سمع اللّه » ذكر شد ، اينست كه اين جمله ( مضارعه ) به منزلهء جواب براى توقّع و انتظار رسول خدا ( ص ) يا آن زن به شنيدن آن خطاب مىباشد .

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 15 ، ص 388 .