باشد ، مىتواند به آن زن نگاه كند ، كه در تمام اين موارد ( غير مورد اوّل كه در مورد محارم بود » ، بايد به نگاه به صورت بسنده شود . نگاه اوّل به زن نامحرم بدون لذّت و يا بدون ترس از ارتكاب حرام نيز جايز مىباشد . دليل آن قول نبى اكرم ( ص ) مىباشد كه فرمود : « بر شما ، نگاه اول به زن جايز است ، پس به دنبال نگاه دوّم نرويد كه در آن صورت هلاك خواهيد شد » . « 2 » و امّا زنان ، غير از همسر و كنيز خود شخص مىباشد و به همين دليل نفرمود : « من فروجهم » و چون استثناء از حفظ فرج همانند شاذّ نادر است ، بر خلاف « نگاه نكردن » ، آن را « مطلق » ذكر نمود و مقيّد نساخت . عدّه‌اى گفته‌اند : مراد از « حفظ فرج » در اين آيه ، « پوشاندن آن » مىباشد ، به طورى كه كسى به آن نگاه نكند و اين معنى در كلام امام صادق ( عليه السّلام ) نيز آمده است . « ذلك ازكى لهم » ؛ يعنى : نگاه نكردن و حفظ عورت براى مؤمنين بهتر است از خباثات نفسانيّه ، زيرا نگاه انگيزهء جماع و توابع آن مىشود ، و تمام آنها از سوى زنان اجنبى ، حرام است . در « ان اللّه خبير » نوعى « تهديد » وجود دارد . [ 315 و 316 ] آيهء دوّم و سوّم : « وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » ؛ « 1 » « و به زنان با ايمان بگو ، چشم‌هاى خود را ( از نگاه به نامحرمان ) فرو بندند و عفاف خود را حفظ كنند و زينت خود را آشكار ننمايند و ( اطراف ) روسرىهاى خود را بر سينه خود افكنند و زينت خود را آشكار ننمايند ، مگر براى شوهرانشان يا پدرانشان يا پدرشوهرانشان يا پسرانشان يا پسران همسرانشان يا برادرانشان يا پسران برادرانشان يا پسران خواهرانشان يا زنان هم‌دينشان يا بردگان ( كنيزان‌شان ) ، يا اتباع

--> ( 1 ) . سورهء نور ، آيهء 31 . ( 2 ) . الخصاص ، صفحهء 632 .