« إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبِيراً » ؛ يعنى : « با آن بزرگى كه خداوند در ذات و صفاتش دارد ، شما گناه مىكنيد ، اگر توبه كنيد ، شما را مىبخشد ، بر شما نيز واجب است كه توبهء زنانتان را بپذيريد » . و يا معناى آن چنين است كه : « خداوند بالاتر از آن است كه به كسى كه ظلم كند ، يا حقّش را ضايع سازد » . * * * مراجعه به حكم و داور : [ 309 ] آيه ششم : « وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِها إِنْ يُرِيدا إِصْلاحاً يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً خَبِيراً » « 1 » ؛ « و اگر از جدايى و شكاف ميان آن دو ( زوجين ) بيم داشته باشيد ، يك داور از خانواده شوهر ، و يك داور از خانوادهء زن را انتخاب كنيد . اگر اين دور داور تصميم به اصلاح داشته باشند . خداوند به توافق آنها كمك مىكند ، زيرا خداوند دانا و آگاه است » . مراد از « شقاق » استمرار آن اختلاف مىباشد ، چون از شقاق گذشته ترسى وجود ندارد و شقاق آينده نيز معلوم نيست . در آيهء « وَ اللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ » نيز مراد همين است ، زيرا « استمرار » است كه ترس دارد . امّا زمانى كه شقاق « استمرار » نداشته باشد ، حكمى نيز به آن تعلّق نمىگيرد ، چون اصل موضوع از بين رفته است ، و حاصل شقاق ، « اختلاف و نداشتن نظر واحد » است ، مثل اينكه هر كدام از آنها به سبب اختلافى كه دارند ، در يك شقّ و در يك سو قرار دارد . در كلمه « فأبعثوا » چند مسأله مطرح مىشود : 1 - گفته شده است در « فأبعثوا » مخاطبين ، « زوجين » مىباشند . برخى نيز گفته‌اند كه : مراد « اقوام زوجين » هستند . و گروهى نيز گفته‌اند كه « مخاطبين » ، حاكمانى هستند كه اختلاف نزد آنها مطرح شده است و اين تفسير از امام باقر و امام صادق ( عليهما السّلام ) نقل شده است : و اين صحيح‌ترين اقوال است چون ابتداى كلام در « خفتم » نيز بر آن دلالت مىكند .

--> ( 1 ) . سورهء مباركهء نساء ، آيهء 35 .