شراب بين شما عداوت و كينه ايجاد نمايد و شما را از ياد خدا و نماز باز دارد . آيا شما پذيراى نهى هستيد ؟ » اين دو آيهء مباركه ، مشتمل بر محرّماتى مىباشند كه تفصيل آن خواهد آمد و اين آيات ، آخرين آيه نازل شده دربارهء خمر و شراب مىباشد : خداوند متعال حرمت آن را با نه عامل تأكيد كننده ، مورد توجّه و عنايت قرار داده است : تأكيدات دهگانه : 1 - آن را با « انّما » كه از ابزار تأكيد است ، مورد تأكيد قرار داده است . 2 - خمر و شراب را به اصنام و بتها در وجوب اجتناب از آنها پيوست داده است . 3 - آن را « رجس و پليد » ناميده است كه مىبايست از آن اجتناب كرد . 4 - آن را از اعمال شيطانى قلمداد نموده است به يقين از او جز عمل شرّ و ناروا چيزى برنمىتابد . 5 - امر به اجتناب از آنها كرده است كه شامل تمام اوصاف و حالات و ادوار آن مىباشد . 6 - اجتناب از آن را موجب رستگارى و صلاح دانسته است . پس وقتى اجتناب از امرى ، موجب رستگارى مىشود ، يقينا ارتكاب آن باعث يأس و ناكامى و فساد خواهد بود . 7 - محصول مستقيم آن ، عداوت و كينه مىباشد كه از مبغوض‌ترين چيزها پيش خدا است . 8 - شراب و انصاب و ازلام از ياد خدا و نماز جلوگيرى مىكند . 9 - آن را با تعبير « فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ » وعيد و مورد مجازات قرار داده است و اين كلمه مبالغه در وعيد و تهديد مىباشد و اين كلمه رساتر از « انتهوا » مىباشد و در مورد خمر و شراب ( در كتاب خوردنيها و نوشيدنيها ) تفصيل بيشترى خواهد آمد . 10 - ضمير در كلمهء « فاجتنبوه » به رجس و پليدى يا عمل شيطانى برمىگردد و « عمل شيطانى » ، اعمّ از رجس و پليدى است ، آن‌چنان كه « رجس » اعمّ از خمر و ميسر مىشود و نهى از عامّ ، مستلزم « نهى از خاصّ » نيز مىگردد و اينكه چرا خداوند متعال « عداوت و بغضاء را به « خمر و ميسر » اختصاص داد ، به اين دليل بود كه « خمر » ، موجب زوال عقل و « ميسر » موجب زوال مال مىشود و « زوال عقل و مال »