31 - كتاب عهد بحث دوّم دربارهء عهد است . در آن مبحث آياتى وجود دارد : [ 281 ] آيهء اوّل : « وَ أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلًا » ؛ « 1 » « به عهد خود وفا نماييد ، چون در روز قيامت از عهد سؤال خواهد شد » . اين آيه بر وجوب وفا از دو جهت دلالت دارد : 1 - صيغهء امر در « أوفوا » كه امر دلالت بر وجوب دارد . 2 - عهد مسئول است و از غير واجب سؤال نمىشود ، پس وفا به آن واجب مىگردد . * * * [ 282 ] آيهء دوّم : « وَ بِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » ؛ « 2 » « به عهد خدا وفا نمائيد و اين چيزى است كه خداوند به آن توصيه نموده است ، شايد شما متذكّر گرديد » . اين آيه نيز صريح در وفا به عهد است ، پس « عهد » واجب مىباشد و تأكيد نموده است كه مورد توصيه است و در اين توصيه ، تشويق عظيم بر « وفا » مىباشد و تعليل نموده است كه شايد متذكّر گرديد و موعظه أخذ نمائيد تا به آن وسيله به مرتبت تقوى و پارسايى نائل آئيد . * * * [ 283 ] آيهء سوّم : « وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَ لا تَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ أَنْ تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبى مِنْ أُمَّةٍ » . « 3 » « وقتى با خدا عهد و پيمان بستيد به آن عمل نماييد و عهدهاى خود را نشكنيد كه خداوند خودتان بر خويشتن كفيل قرار داده است و مىداند آنچه كه شما انجام مىدهيد همانند آن پيرزنى نباشيد كه رشته خود را پس از تابيدن محكم ، باز مىكرد عهدها و قسم‌هاى استوار و محكم خود را براى فريب يكديگر و فساد كارى به كار بريد تا آنكه قومى بر قومى ديگر تفوّق يابند خداوند شما را با اين عهد و قسم‌ها

--> ( 1 ) . سورهء اسراء ، آيهء ، 34 ( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء ، 152 ( 3 ) . سورهء نحل ، آيهء 91 و 92 .