حج گزاردن آنها است ، به دليل قول على ( عليه السّلام ) ( بعد از امسال احدى از مشركين حجّ نخواهد كرد ) و از لازمهء حج نكردن آنها اين نيست كه ورود آنها در مسجد الحرام ، حرام باشد . فرمايش ابو حنيفه باطل و بىاساس است ؛ چه آن‌ها كه در آيهء مباركه از نزديك شدن به مسجد ، منع شده و لازمهء ورود در مسجد ، قرب و نزديك شدن به مسجد است . 4 - مشرك و كافر : در همهء احكام مذكوره از نظر علماى شيعه ، بين مشركين و ساير كفّار ، تفاوتى نيست ، به دليل اجماع مركّب ؛ چه آن‌كه هركسى كه قائل به نجاست عينى مشركين مىباشد ، هر كافرى را نجس مىداند و به دليل آن‌كه كفّار اهل ذمّه ( آنان كه در ذمّه و پناه اسلام زندگى مىكنند ) مشركند ، به جهت قول خداوند كه فرموده است : « يهود گفته است كه عزير پسر خدا است و نصارى گفته‌اند كه مسيح فرزند خدا است . ( ادامه آيه ) : « خداوند بسيار منزّه و پاك است ، از آن‌چه كه شريك وى قرار مىدهند « 1 » » . نتيجه : يهود و نصارى به سبب قائل‌شدن فرزند براى خدا ، بىترديد مشرك مىباشند و به حكم آيهء مورد بحث ، هر مشركى نيز نجس است . [ 10 ] دهمين آيه : آيهء دهم : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » ؛ « 2 » « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، شراب و قمار و بت‌پرستى و ازلام ( نوعى بخت‌آزمائى ) پليدند و از عمل شيطان مىباشند ، پس از آنها دورى كنيد تا رستگار شويد » . علماى شيعه كه قائل به نجاست شراب مىباشند ، به اين آيه استدلال نموده‌اند . آيه مباركه از دو جهت به نجس بودن شراب دلالت دارد : 1 - « شراب » در اين آيه به رجس ( پليدى ) توصيف شده است و رجس صفت نجاست مىباشد ، يعنى شىء نجس ، پليد است . انگيزهء توصيف آن است كه واژهء « رجس » و « نجس » با هم مترادف هستند و به همين خاطر كلمهء « رجس » به وسيلهء « نجس » تأكيد مىشود و مىگويند : « رجس نجس » ؛ « فلان شىء پليد و نجس است » . 2 - در آيه به اجتناب و فاصله‌گيرى و دورىنمودن از آن ، دستور داده است باعث اجتناب آن است كه انسان از آن دور باشد و از لازمهء دور بودن ، اين است كه به هيچ‌گونه و نوعى به آن نزديك نشود ؛ چه آن‌كه اجتناب از شىء ، يعنى اين كه انسان

--> ( 1 ) . سوره توبه ، آيه ، 31 . ( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 90 .