« از جاى پاك ، نه جايگاه حيض » و ابو حنيفه گفته است : ( من حيث ) يعنى از جانب نكاح و ازدواج ، نه از طريق گناه و فساد . خداوند توبه‌كنندگان از نجاسات باطنى را كه « گناهان باشد » دوست مىدارد و پاكيزگان از نجاست‌هاى ظاهرى را نيز دوست مىدارد . [ 9 ] نهمين آيه : آيهء نهم : « إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ ، فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا » ؛ « 1 » « همانا مشركان آلوده و ناپاكند ، پس نبايد بعد از امسال ( مورد اتّفاق ) نزديك مسجد الحرام شوند » . كلمه « انّما » ؛ « اين است و جز آن نيست » ، براى حصر است و معناى آن اين است : ( از انسان‌ها هيچ كسى پليد و ناپاك نيستند ، مگر مشركين ، واژه « نجس » بر وزن « هوس » در اصل مصدر است ( حمل نمودن مصدر بر ذات جايز نيست ، ( مشرك ) پليد بودن است ، ضرب ، زدن است ) . در جواب بايد بگوييم كه از باب مبالغه است و منظور معناى وصفى آن است ( مانند زيد عدل كه معناى وصفى آن منظور است ) . ( مترجم ) تقول . . . مثلا مىگويى نجس ينجس « به كسر سين » ، فعل ماضى پليد است . « ينجس » به فتح جيم فعل مضارع ( پليد مىباشد ) « نجسا » به فتح نون و جيم مصدر ، يك نوع پليدى است . ( فهو نجس ؛ « پس او است پليد » با فتح جيم و كسر جيم هر دو جايز است . كلمه نجس هرگاه با كلمه ( رجس ) استعمال گردد ، حرف اول آن كسره داده مىشود و گفته مىشود : « رجس نجس » كه حرف اول هردو مكسور و جيم ساكن مىباشد . سكون جيم را فرّاء گفته است و به سكون جيم به طور نادر قرائت شده است . با نظر بر اين كه « نجس » در اصل مصدر مىباشد و تثنيه و جمع بسته نمىشود و مؤنّث ندارد ، لذا در آيه مباركه « إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ . . . » فرموده و به جاى « نجس » ، « نجسون » كه جمع است ، نفرموده است . و المراد بالمسجد . . . « منظور از مسجد ، مسجد الحرام است » ، بعضىها گفته‌اند تمامى حرم است . همه حرم به نام مسجد نام برده شده است از باب نامگذارى شىء است به نام بهترين اجزاى آن‌كه ، مسجد بوده باشد در حالى كه مسجد قسمتى از

--> ( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 28 .