قول رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) كه فرمود : « حرير و طلا بر مردان امّت من ، حرام است و بر زنان حلال و جايز مىباشد » . « 1 » 2 - نماز خواندن در لباس‌هاى كتان و پنبه‌اى كه در آيهء دوّم اشاره گرديد ، جايز است و اين مطلب واضح است . 3 - مطلب سوّم نماز در هر نقطه از زمين و همچنين سجده بر آن ، جايز است و اين مطلب از جملهء « مِنَ الْجِبالِ أَكْناناً » ؛ « از كوه‌ها پناهگاه‌هايى براى شما قرار دادم » ، استفاده مىشود . 4 - « كَذلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ » ؛ « اين‌چنين خداوند نعمت‌هاى خود را بر شما به اتمام مىرساند » . مقصود آن است كه استفاده‌هاى شما از متاع‌هايى كه در آيهء اوّل و دوّم بيان گرديد ، نعمت الهى است و توجّه شما بر آن ، إتمام و به كمال رساندن نعمت است . ( شايد شما تسليم اوامر الهى بشويد ) اين تسليم شدن ، علّت و انگيزه اتمام نعمت است . كلمهء « شايد » به اين خاطر است كه تسليم‌شدگان از آنها به معناى واقعى كلمه ، كم بودند و از ترس شمشير ، تسليم مىشدند . ابن عبّاس « تسلمون » با تاء فتحه‌دار قرائت نموده است كه از مادهء « سلامت » است ؛ يعنى : « شايد از آزار گرما و از قتل و خون‌ريزى در جنگ ، به وسيلهء سرابيل پيراهن‌هاى كذائى ( ذرّه‌ها ) سالم و در سلامتى باشيد » . [ 34 ] آيهء هفتم : « وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعى فِي خَرابِها ، أُولئِكَ ما كانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوها إِلَّا خائِفِينَ » ؛ « 2 » « چه كسى ستمكارتر است از آنان كه از بردن نام خدا در مساجد الهى ، جلوگيرى مىكنند و سعى در ويرانى آنها دارند : شايسته نيست آنها جز با ترس و وحشت وارد اين كانون‌هاى عبادت شوند » . در آيهء مباركه چند مطلب قابل ذكر است :

--> ( 1 ) . سنن ابى داود ، ج 2 ، ص ، 372 . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 114 .