كافيه : به عوض طعام كافى است . عافيه : وجه اطلاقش آن است كه شاربين خود را [ صحت و ] عافيت دهد . طعام طعم ، شفاء سقم : سبب تسميهء به اينها احاديث شريفه‌اى است كه در آتى مذكور خواهد شد . مونسه : سكنهء حرم محترم كعبة اللّه را مؤانست دارد . شراب الابرار : وجه تسميه‌اش آن است كه كافّهء انبيا و اولياء كرام و جميع صلحا و اتقياى عظام از شرب آن سيراب شده‌اند و حضرت انبيا - عليه و إله سلام اللّه - آن آب را ميل فرموده و بزاق مبارك خود را به آن بئر شريف داخل كرده‌اند و به اين جهت صفوت و شرف آن متزايد شده است . تكتم : آن آب صافى در زمان مضاض بن عمرو منقطع و مكتوم بوده است . نظر به اخبار وارده و اتّفاق جمهور علما ، زمزم شريف بهترين آبهاى روى زمين است جز آب زلال خوشگوارى كه از اصابع مبارك حضرت رسالت مآب نبعان مىنموده است . امّ ايمن كه دايه مهربان حضرت رسول منّان است گويد كه هيچ وقتى از اوقات حضرت فخر كاينات از جوع و عطش شكايت نمىكردند . على الصّباح قدرى طعام تناول فرموده و روى آن قدرى هم آب زمزم مىنوشيدند . پس از آن هرقدر مىخواستم آن حضرت را طعام بخورانم اظهار بىميلى كرده و مىفرمودند كه من سيرم . در اثناى شرب زمزم بايد گفت : اللّهم إنّي اسئلك علما نافعا و رزقا واسعا و شفاء من كلّ داء و سقم . از ابن عباس روايت است كه خاصّهء زمزم شريف به نيّت شارب منوط و منحصر است . اگر به نيّت شفاء خورده شود حضرت شافى مطلق شفاء احسان فرمايد . اگر به قصد استعاذه نوشيده شود حضرت خير الحافظين محافظت فرمايد . اگر به قصد قطع