أيوب صبري باشا (پاشا) (مترجم: عبد الرسول منشى)
208
مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش )
فرمود . بركه : وجه تسميهء او ظاهر است . سيّده : وجه تسميهاش آن است كه ماء زمزم جز ماء حياتى كه از انامل مبارك نبوى نبعان مىكرد سيّد كافّهء مياه روى زمين است . نافعه : بادى اطلاقش آن است كه آن سبب نفع عظيم است موحّدين را . بشرى : سبب تسميهاش آن است بطون مؤمنانى كه از او سيراب مىشوند منوّر بوده و مأمون بودن آنها از آتش جحيم من قبل الرّحمن بشارت داده مىشود . صافيه : صفوت و لطافت آن وجه تسميه است . معذبه : عذوبت و حلاوت آن است . طاهره : وجه اطلاقش آن است كه به آيه جليلهء وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً « 1 » به آن آب گوارا اشارت فرموده شده است . حرميّه : كه در داخل حرم شريف كعبة اللّه واقع است . مرويّه : وجه تسميهاش آن است كه به همهء اعضاى بدن سارى و جارى است . و يا آنكه مانند طعام سبب شبع و سيرى است . سالمه : عدم قبول اوست غشى و فساد را . ميمونه : شرب او مايهء يمن و بركت و سنّت سنيّهء حضرت رسالت است . مباركه : وجه اطلاق آن ظاهر است .
--> ( 1 ) . انسان / 21 .