أيوب صبري باشا (پاشا) (مترجم: عبد الرسول منشى)
157
مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش )
و خالص العيار است . هر روز هفتاد هزار ( 000 خ 70 ) ملك در درياى نور شست و شو نموده و احرامهايى را كه از نور منسوج است پوشيده لبّيك لبّيك گويان بيت مذكور را طواف و زيارت كنند ، فرشتهاى كه يك دفعه طواف كرد ديگر برنمىگردد . مؤلّف معارج النّبوه از بعض كتب معتمده روايت كرده گويد كه روزهاى جمعه ملائك عظام در داخل بيت معمور اجتماع كنند ، در ايّام اجتماع حضرت جبريل به منارهء سالف الذكر درآمده اذان گويد ، اسرافيل خطابت و ميكائيل امامت نمايد . وقتى كه نماز ادا شود جبرئيل برخاسته ثوابى را كه از خواندن اذان حاصل كرده است به مؤذّنين امّت محمديّه ؛ و اسرافيل برخاسته اجر و مثوبات خطبهء خود را به خطباى امّت مرقومه ، ميكائيل اجر جزيل امامت خود را به ائمه امّت مرحومه هبه نموده و هريك نطق بليغ مؤثّرى را ناطق آمده و افتخار و مباهات كنند . ملائك سامعين نيز عطاياى الهيّه را كه براى نماز آنها احسان شده است كاملا به جماعات امّت محمديه داده و مقرّبين كرام را در اين باب شاهد مىگيرند . در اين حال خطاب ربّ الارباب به ملائك مزبور مىرسد : اى صوف ملائكه شما جوهر سخايى را كه من خلق و ايجاد كردهام در اين راه صرف و ايثار نموده براى من عرض سماحت و جوانمردى نموديد شاهد باشيد كه من امّت محمديّه را از عذاب آخرت عفو كرده و قرين مرحمت الهيهء خود نمودم . كافّهء جماعات ملائكه كه در بيت معمور اجتماع و حضور داشتند از الطاف قدسيّه محظوظ شده و هريك به جاى خود معاودت مىكنند . اقوال مفسّرين در اينجا به پايان رسيد . بنا به قول امام ازرقى زمانى كه حضرت آدم به روى زمين هبوط كرد از حضرت ربّ الارباب اين خطاب مستطاب به او رسيد : يا آدم در روى زمين خانهاى من دارم كه حذاى بيتى است كه در آسمان دارم چنان كه ملائكهء كرام حول عرش را طواف مىكنند تو و اولاد و احفاد تو نيز خانهاى را كه در روى زمين دارم به همان قسم طواف كرده و در اطراف او طاعت و عبادت نماييد . يا آدم آن خانه را در بطن مكه براى ناس اوّلين بيت قرار دادم كه مردم از فجّ عميق آمده و او را زيارت مىكنند هركس اعتمار نموده و غير از من احدى را قصد نكند چنان است كه مرا زيارت و ضيافت نموده است . هرقدر تو زنده هستى تو اعتمار كن پس از تو قرون امم و