أيوب صبري باشا (پاشا) (مترجم: عبد الرسول منشى)
147
مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش )
صورت دوّم وضع تأسيس مكهء معظّمه در دفعهء اولى براى اينكه حضرت ايزد اقدس به ملائكهء كرام خود اعلام فرمايد كه ابو البشر آدم را براى خلافت كردن در روى زمين خلق و ايجاد خواهد نمود ، آنان را خطاب كرده فرمود كه : من در روى زمين خليفهاى خلق خواهم كرد . ملائكه كرام به واسطهء وجدان ملكيّت و يا به الهام ربّ عزّت و يا اينكه در لوح محفوظ مشاهده و رؤيت كرده و درك و استنباط نمودند كه نوع بنى بشر در بسيط غبراى زمين سفك دماء و فساد خواهد نمود ، براى اينكه استكشاف كنند كه آيا چه حكمتى هست در اينكه خلافت روى زمين به يك طايفهء معصومى داده نشده و به اولاد آدم داده مىشود كه سفّاك دماء و ميّال بغى و شقاء هستند . گفتند : يا آلهى در روى زمين فسادكنندهاى خلق و ايجاد خواهى كرد و حال آنكه ما ملائكه ، تو را به حمد تو تسبيح و به ذكر تو تقديس مىنماييم . چون ملائكه به اعطاى اين جواب جسارت كردند از درگاه ايزدى اين جواب صارد آمد كه : حكمتهاى خود را كه در آفرينش اين خليفه دارم ، خود مىدانم شماها او را نمىدانيد . ملائكه كه جسارت به ايراد سؤال معروض كردند ، اگرچه در خيال خودشان