أيوب صبري باشا (پاشا) (مترجم: عبد الرسول منشى)

130

مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش )

اين بود كه حضرت معطى العطايا براى اقامت حضرت رسول مدينهء منوّره را دار الهجره اختيار فرمودند ، محلّى كه در نزد خداى از ساير بلاد محبوب باشد . بديهى است كه آن مملكت از ساير بلاد افضل و اشرف خواهد بود ، بنابراين رحجان و اولويّت مدينهء منوّره واضح و آشكار خواهد گرديد . ما خود اين دعوا را به حكم حضرت ايزد پاك تسليم كرده و سكوت را اختيار كرديم . نظم مكّه كه شد قبلهء اهل نجات * حرّسها اللّه عن الحادثات طعنه بر اكسير زند خاك او * گل خجل است از خس و خاشاك او ريگ ز مينش چو نجوم سماست * گم شدگان را به يقين رهنماست جنّت محض است كه بىزرع و كشت * جمع در او گشته نعيم بهشت گل نه و باد سحرش مشكبوى * مى نه و ميخانه پر از هاى و هوى زرع نه و خرمن او دانه بخش * غرس « 1 » نه و طوبى او سايه بخش باغ نه و ميوهء او حاضر است * راغ نه و سبزهء او ظاهر است لاله نيفروخته در وى چراغ * در دلش از حسرت او مانده داغ « 2 » حدود حرم اللّه و ميقات كعبة اللّه مورّخين حدود ميامن محدود حرم شريف كعبة اللّه را از جانب شرق شش ( 6 ) و از طرف غرب هيجده ( 18 ) و از جهت شمال دوازده ( 12 ) و از جانب جنوب بيست چهار ( 24 ) ميل نوشته‌اند . مؤلّف تاريخ خميس گويد من خود به نفسه مساحت كرده از طريق مدينهء منوّره سه ( 3 ) و از راه يمن هفت ( 7 ) و از تپّهء جبل منقطع كه در جهت عراق واقع است هفت ( 7 ) و از طريق شعب آل عبد اللّه بن خالد كه در طرف جعرانه است نه ( 9 ) و على قول ده ( 10 ) و از

--> ( 1 ) . متن : عرش . ( 2 ) . فتوح الحرمين . م .