ميقات‌هاى « 1 » مقرّر تا رسيدن به خانهء محترم خداوندى و انجام دادن عبادت را كه عمره است يا حج ، و مداومت در اين مدت اگر چه زمانى كوتاه باشد ، آن عادات زشت حيوانى را از روان او خارج مىكند ، و از اين تربيت پروردگارى و رياضت‌هاى روحى كه در طول عمر و مدت زندگانى خود فراموش نخواهد كرد متأثر مىشود ، و خواهد دانست كه در اين دنياى فانى از لحاظ زندگى محدود و در زنجيرى از تكاليف و آداب خداوند متعال گرفتار و مقيّد است . انسان از تحمل شدائدى كه به او مىرسد و فراموش نمىكند ، سعادت و بهجت در زندگى و خوشى آن را در مواقع وسعت و راحتى مىفهمد و احساس مىكند ، و كسى كه پس از گذشتن سال‌ها از زندگانى آزاد خود كه همواره در خوش‌گذرانى و انواع گردن فرازى و نعمت و نازپروردگى بوده ، و هميشه خود را با تنوع در لباس‌هاى فاخر و جامه‌هاى با نقش و نگار آرايش مىداده ، همين كه براى بستن احرام سعادت يافت و شرايط مقرّرهء آن را بر خود هموار كرد ، از همهء آن البسه برهنه شده و بر اندام لطيفش جز چيزى كه عورت و عيب او را بپوشاند و جامهء تن و روپوش آن شمرده شود چيز ديگرى ديده نمىشود ، و اين شريف‌ترين واقعه و پيش آمدى است كه فراموشش نخواهد كرد .

--> ( 1 ) . ميقات ، محل بستن احرام است .