روى آوردند . خداوند سبحان بر امت خاتم پيامبران و سرور آنان كه با احكام خود راه سلامت دنيا و آخرت را زنده و سنت‌هاى پيغمبران گذشته را تجديد نمود ، تفضل فرموده و حج را براى ايشان به منزلهء رهبانيت مقرر داشت ، پس آن عبادت برابر بزرگترين عبادات و سخت‌ترين طاعات است . از حضرت رسول صلى الله عليه و آله روايت شده ( در اسلام رهبانيت نيست ) و نيز از آن حضرت است ( رهبانيت امت من حج و جهاد است ) . چگونه چنين نباشد ؟ و حال آن كه مهيا شدن براى حج ، حاكى از ايمان حقيقى و يكتاپرستى خالص است ، و حاجيان با اختلاف عنصرى و نژادى كه دارا هستند با انجام عمل حج آن نيرو را كه از ايمان و توحيد ناشى مىشود در مىيابند و دارا مىشوند . كسى كه از خانه‌اش بيرون رفت و قصدش رفتن به سوى خداوند بود ، به پرستش حضرتش و كناره‌گيرى و دورى از غير خواسته‌هاى او خشنود است ، و زندگى پاك و نيكو را به بهترين وجهى درك مىكند و هنگامى كه به حرم مكهء معظمه رسيد و پيرامون آن زمين محترم در آمد ، روانش مىدرخشد و شادى و جنبشى در او ظاهر مىشود . هنگام زيارت كعبهء شريفه و حجر الاسود - خداوند متعال شرافت آن‌ها را بيفزايد - فروتنى و عظمتى بسيار درخشنده درخود مىيابد ، و خود را بنده‌اى كه از همهء هستىها گسسته و به خداوند