وارد شود ، و در راهرو و دالان ورودى حرم نيز شبى را بيتوته كند . سنگريزه‌ها را براى رمى جمرات جمع‌آورى نمايد تا در روز دهم ، شيطان را رمى كند . امام سجاد - عليه السلام - به شبلى فرمود : معناى وقوف و بيتوته كردن در مشعر الحرام ، آن است كه قلب خود را با شعار تقوا آگاه نمايى و تقوا را شعار دل خود قرار دهى تا قلبت با تقوا شناخته شود كه شعار هر قومى معرّفِ آن قوم است . گرچه مسألهء تقوا در همهء مناسك و مراسم حج مطرح است ، امّا ظهور و بروز آن ، شب دهم ، در سرزمين مشعر الحرام است ؛ آنجا وقوف كرده ، با جمع كردن سنگريزه‌ها نيرو مىگيرد و خود را مسلّح مىكند تا با شيطان به نبرد برخاسته و با هر عصيانى بستيزد و در پيشگاه هر طاعتى سر بسايَد . منا ، سرزمين رسيدن به آرزوها آنگاه كه وقوف و بيتوتهء زائر در مشعر الحرام تمام مىشود ، بين الطلوعين را در مرز مزدلفه مىماند و بعد از طلوع آفتاب به سمت مِنا حركت مىكند و دستور اين است كه هنگام حركت متمايل به سمت چپ و راست نباشد و فاصلهء مشعر و منا را در محدودهء خاص طى كند و سرّش آن است كه اى حاجى در جاده و صراط مستقيم حركت كن ، نه متمايل به شرق باش و نه به غرب ؛ چون : « اليمين و الشمال مضلّة و الطريق الوسطى هى الجادة » « 1 » چپ و راست انحراف است و راه وسط ، همانا صراط مستقيم

--> ( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبه 16