أنْتَ كما أُحِبُّ ، فاجعلْني كما تُحبُّ . » « 1 » « خدايا ! عزّت من در اين است كه بندهء تو هستم . فخر من در اين است كه تو مولاى منى . خدايا ! من آنچه را كه بخواهم ، تو هستى و ليكن تو آنچه را كه مىخواهى مرا آنگونه قرار ده . اگر من بخواهم تو عالم ، قدير قاضى حوائج ، مبدّل سيّئات به حسنات ، غافر خطيئات ، و رازق باشى ، همهء اين كمالات را دارى . اينك تو بخواه كه من عبد مؤمن ، خالص ، خاضع ، سالك ، مخلص و مُفلح باشم و خلاصه هرگونه كه خود مىپسندى مرا همانگونه قرار ده . از مجموع سخنان امام سجاد - عليه السلام - به دست مىآيد كه ولايت و حجّ هر كدام سرّى دارند ؛ اگر كسى از مؤمنان راستين باشد هم به سرّ ولايت مىرسد و هم به اسرار حج و به صورت يك انسان واقعى در سرزمين عرفات و منا ظهور مىكند كه ذات مقدّس پروردگار در مقام فعل بر ملائكه ، به او فخر مىكند . چنين انسانهايى كه مَلَك‌گونه و فرشته‌مَنِش هستند و يا احياناً برخى از آنها از فرشتگان بالاترند . اين « قضيةٌ فى واقعه » نيست و مسأله‌اى نيست كه تاريخى باشد كه در يك وقتى خداوند متعال به فرشتگان بفرمايد : « من فخر مىكنم » و پرده از چهرهء قلب فرشتگان بردارد تا زائران را در سرزمين عرفات و منا ببينند ، بلكه هر سال چنين است . آن هم نه سالى يك‌بار ، بلكه آنها كه به عمرهء مفرده موفّق مىشوند نيز اين چنين‌اند . اين معنا هميشه وجود دارد ، نه در حج فقط كه در غير حج هم هست ، نهايت اين كه در مسألهء حج ظهور كرده است .

--> ( 1 ) - مفاتيح الجنان ، مناجات على - عليه السلام .