آيا [ امام ] على در آن مصحف آيات را بر طبق نزولشان ترتيب داد ؟ . . . . با اين وصف ، آلوسى مىگويد : مراد از اين روايت - آن طور كه گفته‌اند - به خاطر سپردن قرآن در سينه است . « 1 » لا بد آلوسى مىخواهد بگويد : امام علي عليه السلام قرآن را در سينه‌ى خود ، به صورت ترتيب نزول از بَر كردند ! ! افزون بر آن ، اساساً شيوه‌ى برخورد آلوسى وديگران با سند اين روايات ، علمي نيست ؛ چون رواياتى كه مضمون واحدى را گزارش مىدهند ، بر أساس اصطلاح « علم دراية » حديث « متابع » و « شاهد » تلقى مىشوند ؛ « 2 » واين بدين معناست كه رواياتى كه در اين زمينه در نظر آلوسى ضعيف يا موضوع‌اند ، چون مضمونشان با مضمون حديث صحيح السند يكسان است به اين حديث صحيح ، قوت بيش‌ترى مىبخشد وبه طريق آن استفاضه مىدهد ؛ بنابراين اگر روايات به صورت جداگانه تأويل ويا به خاطر ضعف سند رد شوند ، از شيوه‌ى پژوهشى در علم درايه بيرون است . نكته‌ى ديگرى كه در اين‌جا بايد يادآور شد آن است كه : اساساً تعبير « جمع قرآن » كه در برخى از اين روايات مطرح است - هر چند از يك نظر مىتواند به معناى حفظ در سينه باشد - در اين مورد هرگز به معناى از بر كردن در سينه به كار نرفته است ؛ چون در شرايطى كه بعد از وفات پيامبر خدا صلى الله عليه وآله خليفه تعيين شده بود - به اعتراف خود أهل سنت - امام علي عليه السلام كارى نداشت مگر اين كه در خانه بنشيند وقرآن را از بَر كند ؛ وحتى برخى از أهل سنت همين مطلب را توجيهى بر معارف بىشمار امام علي عليه السلام نسبت به ديگر خلفا به شمار آورده‌اند ومىگويند : بيش‌تر مطالب تفسيري در بين خلفاى راشدين از [ امام ] على كرم اللَّه وجهه

--> ( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 41 . ( 2 ) . حديث « متابع » و « شاهد » بيش‌تر از آن جهت كه مؤيد مضمون حديثي ديگر است مورد توجه قرار داردو صحت سند در آنها زياد ملحوظ نيست . ر . ك : جلال الدين سيوطى ، تدريب الراوي في شرح تقريب النواوى ، ص 202 .