را انجام داده‌ايد . و اين خير كه مورد وصيت است تنها مالى است كه افزون از ضرورت وارثان رسمى است و نه هر مالى ، كه اگر به‌اندازه‌ى ضرورت وارثان رسمى و يا كمتر از آن باشد وصيت درباره‌ى اين مال شرّ است و نه خير . مسأله‌ى 65 - وصيتى ديگر هم از جانب خدا درباره‌ى زنان شما است كه « وَالَّذينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أزْواجاً وَصِيَّةً لِأزْواجِهِمْ مَتاعاً إلىَالْحَوْلِ غَيْرَ إخْراجٍ . . . » « 1 » يعنى تا يك‌سال پس از مرگِ شوهر ، مسكن و ساير مخارج زن به‌عهده‌ى « ماترك » است ، كه اضافه بر ارثش مىباشد مگر اين‌كه به گونه‌اى شايسته خانه‌ى مورثى را ترك كند و نه اينكه ازين خانه بيرونش كنيد ، ولى مخارج يكسانش برعهده‌ى ماترك است ، مگر در صورت بىنيازى و رضايتش . مسأله‌ى 66 - و نيز همان‌طور كه شما براى امور زندگيتان حق نداريد در اموال خود سفيهانه تصرفى كنيد ، در وصيّت نيز چنان است كه بايستى به‌گونه‌اى عاقلانه و خداپسندانه وصيت كنيد ، كه اين خود ادامه‌ى پرداخت‌هاى واجب و مستحب شماست ، و نه اين‌كه شايسته يا شايسته‌تر را محروم كنيد و به سودِ كسانى ديگر وصيّت كنيد ، كه : « فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أوْ إثْماً فَاصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إثْمَ عَلَيْهِ ان‌َّاللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ » « 2 » « هر كه ( وصى ، وارث و . . . ) از تعدّى و گناهِ وصيّت‌كننده‌اى - نسبت به افراد مورد وصيّت يا وارثان - بترسد ، پس بين آنها - وصيت‌كننده و موارد وصيت يا وارثان و يا بين افراد مورد وصيت را برمبناى عدالت تغيير دهد - همانا خدا آمرزيده‌ى مهربان است . » شما حق نداريد در اموال خودتان تبذير و اسراف كنيد ، كه هم خودِ

--> ( 1 ) - سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 240 ( 2 ) - سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 182 .