مىكند ، و اگر از يكى از پنج ميقاتِ اصلى عبور نكرد احرام از ساير ميقات‌ها نيز درست است ، گرچه از ميقات‌هاى عمره‌ى مفرده باشد ، كه به‌جز ميقات‌هاى پنجگانه‌ى معروف است . مسأله‌ى 37 - قربانى گناهِ در احرامِ عمره را در هرجا كه بخواهى ، و براى احرامِ حج - در منى - حتىالامكان تا آخر ذيحجه ، بايستى به مصرف فقراى حرم برسانى ، و اگر تبذير يا اسراف و تلف مىشود بايد به‌گونه‌اى ديگر ، اصلش و يا پولش را به فقرا داد ، كه هرگز نبايد در اين ميهمانى الهى تبذير يا اسراف شود زيرا آيه‌ى « فَإذا وَجَبَتْ جُنُوبُها فَكُلُوا مِنْها وَاطْعِمُواالْقانِعَ وَالْمعَتَّر » « 1 » بينوايان را ركن اقتصادى قربانى دانسته است . مسأله‌ى 38 : عمره‌ى مفرده - كلًا ميان عمره و حج تمتع درست است ، و اگر شما خود مستطيع نباشيد و حج يا عمره‌ى اجاره‌اى رفته‌اى ، اينجا عمره‌ى مفرده بر شما واجب است ، چنان‌كه در غير اين صورت نيز اگر شما فقط براى عمره‌ى مفرده استطاعت داريد همان بر شما واجب است ، و اگر هم بعداً مستطيع شديد ، هر دوى حج و عمره‌ى تَمَتُّع در صورت وجوب حج تمتع - بر شما واجب خواهد بود كه « وَاتِمُّواالْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ للَّهِ » « 2 » مسأله‌ى 39 : سه روز بيتوته در مُنى - بر تمامى حجاج واجب است ، و روز چهارم نيز بر حجاجى كه گناهى در احرام حج مرتكب شده‌اند ، زيرا « لِمَنْ اتَّقى » « 3 » ويژه‌ى تقواى خاصّى نيست ، بلكه مربوط به آن بنده‌ايست كه در احرام حج ، و يا كلًا در حج تقوى را رعايت كرده باشد . مسأله‌ى 40 : طواف - در انحصار جاى معينى نيست ، بلكه تمامى

--> ( 1 ) - سوره‌ى حجّ ، آيه‌ى 36 . ( 2 ) - سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 196 . ( 3 ) - سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 203