است . مثلا در مركز خورشيد كه حدود 70 ميليون درجه حرارت وجود دارد هيچ عنصرى هرگز نمىتواند به صورت اوليّهء خود بر جاى بماند ، و بناچار به صورت ساده‌ترين اتمهاى جهان هيدروژن ، و هليم خواهد بود . بنابراين مركز خورشيد را گازهاى بسيار داغ و محترق هيدروژن و قسمتهاى سردتر آن را هليم تشكيل داده ، و مجموعا اين دو عنصر 99 درصد مواد فيزيكى جرم خورشيد را تشكيل ميدهند ، ولى هيدروژن از هليم بسيار زيادتر است . روى اين اصل وزن مخصوص و ثقل و فشردگى يك سانتيمتر مكعّب از گازهاى هيدروژنى خورشيد چه بسا برابر است با چندين متر مكعّب از فولاد . . . بدين لحاظ از دخان ( گاز ) آسمانى ميتوان به كف و ما فوق آن نيز تعبير كرد . . . اضافه بر اينكه لفظ كف تعبيريست بس زيبا كه بمناسبت آب بميان آمده ، چه آنكه برخاسته آب بخار يا كف است ، ولى اكنون كه معنى آب در اينجا نخستين مادهء آفرينش است و نه آب معمولى ، بخار و كف آن نيز به همان مناسبت خواهد بود ، و نه آنكه كف و بخار آب آشاميدنى اين گونه رقيق ، بلكه آنگونه سخت و فشرده . از آنچه گذشت مىتوان برخى از نظريات دانشمندان را تأييد نمود . مانند اينكه : « دلائل نجومى ما را به اين حقيقت رهبرى مىكند كه اين ستارگان بيشمار آسمانرا آغازيست ، و تمامى آنها از گازهاى بسيار داغ پديد شده كه تمامى جو جهانرا پر كرده بود » ( ژرژگاموف در كتاب سرگذشت زمين ) . نامبرده در صفحه 207 كتاب پيدايش و مرگ خورشيد نيز مينويسد : « تكامل جهان مادى از ماده‌اى آغاز شده كه تمامى اجزايش مسانخ و يكنواخت و داراى حرارتى ما فوق تصور بوده است » . و در صفحه 112 از همين كتاب گويد : « تمامى ستارگان از گازهاى بسيار داغ پديد آمده است ، مانند ستارهء كروكر 3300 درجه حرارت ، و شعرى