تند و رعدآسا سپرد ، و آنچنان آب را باضطراب و سرعت آورد كه از شدّت آن رعدوبرقى شديد جستن مينمود ، و باراده الهى باد آب را از حركات و اضطراب طبيعى بازداشت ، و افسارى سخت و مهارى محكم بر آن زد ، و تا حدى كه اراده فرموده بود آن را محدود نمود ، در نتيجه هوا در زير آب بدون تنگنائى و محدوديت گشايش يافت ، و آب همچنان بر گرده باد ريزش داشت . سپس بادى ديگر ( در اين حادثه از اين آب محدود و عنان بسته ) بيافريد و وزش آن را عقيم و محدود نمود ، و بطور دوام آن را ملازم با جنبش و جست‌وخيز آب فرمود ، و سررشته و منشأ آب را بسى دور ساخت . سپس اراده فرمود كه اين باد آب را به سختى زير و زبر كند ، و امواج آن را بشدت برهم زند و هيجان و طغيانى مهيب در آن پديد آورد . تا همچون مشكهاى دوغ كه براى فراهم ساختن كره حركت ميدهند ، مادهء نخستين جهان نيز در اثر اين اضطراب عميق كفى فراهم كند و كره‌اى بياورد . باد آنچنان آب را به حركت آورده بود كه گوئى فضاى جو را بجنبش آورده « 1 » هر كرانه‌اى را بكرانهء ديگر انتقال داد ، و هر ساكنى از آن اقيانوس بيكران را به حركت آورد ، آنچنانكه هيچ ذره‌اى از اين جنبش حيرت‌انگيز محروم نماند و تمامى اجزاء آن به يكديگر آميخت ، نتيجه اين جست‌وخيز و نشيب‌وفراز آن شد كه قسمت بيشتر آب گرد آمده و كفهائى را كه در درون مشك باد فراهم آمده بود به محيطهاى بالاى خود پرتاب نمود . سپس آفريدگار حاصل جمع اين كفها را بهوائى باز و وسيع بالا برد و از همين ماده هفت آسمان بيافريد كه نخستين طبقه آن موجى است كه از سقوط در جو

--> ( 1 ) - اين تشبيه از لحاظ شدت حركت آبست كه مانند فضا سبكخيز شده بود .